Ντίνος Γιαννάκος

Την εβδομάδα που μας πέρασε, η χώρα μας παρέδωσε μία ακόμα μαύρη σελίδα στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία, την Γ΄ περίοδο Δημοκρατίας -και όχι της Μεταπολίτευσης όπως λαθεμένα εξακολουθούμε να ονοματίζουμε την περίοδο μετά το ‘’74 – όπως υποστήριζε ο αείμνηστος Ηλίας Νικολακόπουλος (Κοινωνιολόγος – στατιστικολόγος & γνωστός εκλογολόγος). Οι εκπρόσωποι του κυβερνώντος κόμματος (Ν.Δ.) απέδειξαν μέσα στον βωμό της Δημοκρατίας, το Κοινοβούλιο, ότι το Σύνταγμα μιας χώρας μπορεί να καταλυθεί και χωρίς τανκς! Προέχει να σωθούν οι πρωτεργάτες,… και είναι πεπεισμένοι πως το κατόρθωσαν. Την ίδια ημέρα, της ψήφισης της εκτροπής, ο ‘’Άρχοντας των Δαχτυλιδιών’’ Κυρ. Μητσοτάκης, αναχώρησε για την δική του απαρέγκλιτη κανονικότητα, της κυνικότητας, διαβαίνοντας το κατώφλι της προσωπικής του Αψίδας θριάμβου. 

Την εβδομάδα που μας πέρασε, η κυβέρνηση της ολιγαρχίας -των πολιτικών χαρακτηριστικών, κατέδειξε πρόσθετα στοιχεία της ευαλωτότητας της Δημοκρατίας και των Δημοκρατικών θεσμών.  Η Ν.Δ. του Κυρ. Μητσοτάκη λίγες εβδομάδες πριν την ανακήρυξη των εκλογών, με γνώμονα τα χαμηλά ποσοστά που του απαγορεύουν την παντοδυναμία – αυτοδυναμία, έχοντας απολέσει το πλεονέκτημα πιθανότητας συνεργασίας με το τρίτο κόμμα αλλά και γεμάτος ανασφάλεια ακόμα και για την απώλεια της πρώτης θέσης – όπως έχουν δείξει οι περίοδοι κρίσης πολιτικής ή οικονομικής (εδώ έχουμε και τα δύο στη χώρα σήμερα), αντελήφθη ότι η επιλογή είναι μία, η ανοιχτή στροφή προς την άκρα Δεξιά και τους Βασιλόφρονες. Προς αυτή την κατεύθυνση, οι συνδετικοί κρίκοι υπάρχουν μέσα στη Ν.Δ. του Μητσοτάκη.

Η εβδομάδα που μας πέρασε άφησε πολύ υλικό για προβληματισμό, για το μέλλον της Ελλάδας και την προσωπική ζωή των πολιτών. Το προσβλητικό ‘’μπορώ να παρακολουθώ όποιον θέλω’’  με την επιβολή εν είδει ‘’I Clavdious’’, η άνευ προηγουμένου υποταγή των ομοτράπεζων και η άνευ ουδεμίας αιτιολογίας (αν όχι απολογίας) σιγή της Καραμανλικής φωνής και διασυρμός της σε ό, τι αυτή πρεσβεύει για τον Δημοκρατικό ιστορικό Κεντροδεξιό χώρο, τους εξισώνει πλέον με το τέρας και με την τερατογένεση. Υπάρχει όμως και μια συνισταμένη στη νόηση των Ελλήνων πολιτών που παρακολούθησαν το κρεσέντο Μητσοτάκη στην απολογία του. Του πρωθυπουργού ή πολιτικού απροσδιόριστα αν θέλετε, μειωμένης αντίληψης και του προέδρου κόμματος εκβιαστή, μιας κυβέρνησης πιθήκων ή στρουθοκαμήλων – δεν έχει και τόση σημασία εδώ η συνομοταξία όσο το ‘’βασίλειο’’.

Μην υποτιμήσετε ως δεδομένα όλα αυτά γιατί οι χαρακτηρισμοί δεν είναι θέση κριτικής αλλά προϊόντα σιωπηρής ομολογίας. Δεν πρόκειται για αποκύημα  ιδεοληψίας μήτε για κοινωνιολογικά ευρήματα αλλά γεγονότα που επέφεραν τον απόλυτο ευτελισμό θεσμικών κατακτήσεων και μια Κερκόπορτα για την αποδυνάμωση της Δημοκρατίας ώστε να βρίσκει πάντα πρόσφορο έδαφος το παρακράτος στους νοσταλγούς των ένδοξων ημερών της ΚΥΠ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε αυτό που έπρεπε

με βάση τα στοιχεία που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Κατήγγειλε γεγονότα και όχι ‘’βάσιμες υποψίες’’ όπως τα παπαγαλάκια του Μαξίμου επίμονα ονοματίζουν. Οι συνεχιζόμενες αποκαλύψεις για το παρακράτος Της Ν.Δ. όμως συνεχίζονται, δεν καταλαγιάζουν. Ο πρωθυπουργός – προϊστάμενος της ΕΥΠ, κατόπιν δικής του απαίτησης - ο Κυρ. Μητσοτάκης, με το ακαταλόγιστο πλέον που τον συνοδεύει -και επισφραγίσθηκε από σύμπασα την παράταξή του, μπορεί να κυκλοφορεί απελευθερωμένος ως απαλλαγμένος λόγω μειωμένης αντίληψης και να παριστάνει τον αδαή,… ποιος θα τον ψέξει με τόσο ισχυρό ‘’χαρτί’’ στο τσεπάκι!

Ξέρει τι κάνει… πάντα οι τρελοί τα είχαν τετρακόσσα!!!

Η Δημοκρατία μας παρ’ όλα αυτά παραμένει ισχυρή. Οι διακυμάνσεις είναι και αυτές μέρος του πολιτικού σκηνικού όπως αυτό διαμορφώνεται κατά καιρούς από επίδοξους καταχραστές του. Ο λαός είναι πλέον υποψιασμένος, τόσο στα θέματα της οικονομίας όσο και στα της καθημερινότητάς του που έχει φτάσει να συγκρίνεται με περιόδους μεταπολέμου. Συσσίτια, επιδόματα, καλάθια υποκρισίας, φτωχοποίηση ακόμα και της πάλαι ποτέ Μεσαίας τάξης (ναι της ‘’ραχοκοκαλιάς’’). Οι εκλογές είναι κοντά και η απαλλαγή από τους νοσταλγούς του παρακράτους και της οικογενειοκρατίας, είναι περισσότερο από κάθε άλλη φορά επιτακτική.