Ταμείο Ανάκαμψης: Τα λεφτά πετούν, η διαφάνεια… αγνοείται

Στην πραγματικότητα κανείς δεν έχει πλήρη εικόνα για το πού πάνε τα λεφτά, πόσα τελικά ξοδεύονται και τι ακριβώς παράγεται

Υπάρχουν δύο τρόποι να ξοδέψεις δημόσιο χρήμα στην Ευρώπη. Ο πρώτος είναι ο παλιός, βαρετός και γραφειοκρατικός: τιμολόγια, αποδείξεις, έλεγχοι, λογαριασμοί. Και υπάρχει και ο νέος, πιο μοντέρνος, πιο «ευρωπαϊκός»: δίνεις τα λεφτά, ανακοινώνεις ότι πέτυχες ένα ορόσημο, βγάζεις και ένα ωραίο power point για την πράσινη μετάβαση και προχωράς παρακάτω.

Κάπως έτσι φαίνεται να λειτουργεί το Ταμείο Ανάκαμψης, με βάση δηλαδή τα όσα μας λέει το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, με τον ευγενικό βρυξελλιώτικο τρόπο του. Στην πραγματικότητα κανείς δεν έχει πλήρη εικόνα για το πού πάνε τα λεφτά, πόσα τελικά ξοδεύονται και τι ακριβώς παράγεται.

Με απλά λόγια; Η Ευρώπη μοίρασε εκατοντάδες δισεκατομμύρια με ένα σύστημα όπου η «επιτυχία» μετριέται κυρίως με κουτάκια που τσεκάρονται και όχι απαραίτητα με πραγματικό κόστος ή πραγματικό αποτέλεσμα. Και τώρα ανακαλύπτει ότι η διαφάνεια έχει κάτι… τρύπες.

Το καλύτερο είναι αλλού: η Κομισιόν δεν συλλέγει καν συστηματικά στοιχεία για το πραγματικό κόστος πολλών έργων, ακόμη κι όταν τα κράτη-μέλη τα έχουν διαθέσιμα. Δηλαδή μπορεί ένα έργο να κόστισε λιγότερο από ό,τι είχε υπολογιστεί, αλλά η χρηματοδότηση να συνεχίζει να ρέει σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ευρωπαϊκή δημιουργική λογιστική, με άρωμα μεταρρύθμισης.

Και όλα αυτά ενώ ήδη συζητείται ο νέος επταετής προϋπολογισμός της ΕΕ, ο οποίος – τι σύμπτωση – σχεδιάζεται πάνω στο ίδιο μοντέλο. Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι μόνο λογιστικό. Είναι πολιτικό. Διότι όταν οι πολίτες ακούν για δισεκατομμύρια αλλά δεν μπορούν να δουν καθαρά ποιος πήρε τι, πόσο κόστισε και τι απέδωσε, τότε δεν χάνεται μόνο η διαφάνεια. Χάνεται και η εμπιστοσύνη.

Πηγή: Ναυτεμπορική