10 χρόνια μετά την ιστορική πρωτιά και την σύντομη ήττα της Αριστεράς!

1. Πριν 10 χρόνια: Εκλογές 25.1.2015 αποτύπωσαν την δυναμική ‘’η Ελπίδα έρχεται’’ με το κοινωνικό κίνημα της ‘’πρώτη φορά αριστερά’’ σαν αποτέλεσμα πολλών χρόνων αριστερής πάλης σε συνδυασμό με την αδυναμία του κατεστημένου δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να διαχειριστεί την τεράστια οικονομική και πολιτική κρίση του 2008 που δημιούργησε την κατάρρευση της Ελληνικής Οικονομίας με διαχρονική μείωση του ΑΕΠ, με διόγκωση του δημοσίου χρέους, ανεργία, φτώχεια και κοινωνικό  περιβάλλον απελπισίας στον Ελληνικό Λαό με συνέπειες που συνεχίζονται και σήμερα. Ο Σύρριζα: με 35,46%-145 έδρες πρώτο κόμμα! (στη Δωδεκάνησο 33,26%, στην Κω 38,84% και 3  βουλευτές), δεύτερη η Νέα Δημοκρατία με 28,10%-75 έδρες (Χρυσή Αυγή 6,99%, Δημοκρατική Συμπαράταξη 6,29%, ΚΚΕ 5,55%). Πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια ο νέος Έλληνας Πρωθυπουργός συγκινεί και κάνει τον Έλληνα να νοιώθει Εθνικά υπερήφανος, αξιοπρεπής και προπάντων να αισθάνεται ότι η κυβέρνηση είναι η κυβέρνησή του και όχι εντολοδόχος ξένων κέντρων και τοκογλύφων και πειθήνια όργανο, ο κ. Τσίπρας δηλώνει: «Σε αυτό το Λαό αξίζει μόνο σεβασμός. Του αξίζει να περπατά περήφανος και να ζει με αξιοπρέπεια. Η σημερινή κυβέρνηση μπορεί απλά να είναι η φωνή αυτού του λαού στην τιμή, στην ιστορία και στον πολιτισμό που κουβαλά. Εμείς η θέλησή του και τίποτε παραπάνω, μπορεί να είμαστε. Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την ιστορία μας, την υπερηφάνεια μας και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού. Αυτά είναι για εμάς ιερές και αδιαπραγμάτευτες αξίες. Είμαστε σάρκα από τη σάρκα αυτού του λαού. Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας! Σε αυτό ορκιστήκαμε, αυτό θα υπηρετήσουμε μέχρι τέλους δικαιώνοντας τα οράματα, τις αξίες, τις θυσίες του Ελληνικού λαού. Σας καλώ να δώσετε ψήφο εμπιστοσύνης, να δώσουμε αυτή τη μάχη για την πατρίδα μας για να ξανακερδίσει την ελπίδα και τη χαμένη αξιοπρέπειά του ο Ελληνικός Λαός».

2. Το πρόβλημα: Ο κορυφαίος αρθρογράφος της συντηρητικής «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου Βόλφγκανγκ Μινχάου (2015) γράφει: ‘’Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) τώρα πια καταλαβαίνουμε πολύ καλύτερα πως τα Μνημόνια που επέβαλαν στην Ελλάδα οι δανειστές έσωσαν κυριολεκτικά τις γαλλικές και τις γερμανικές πρωτίστως τράπεζες. Πριν από την επιβολή του πρώτου Μνημονίου (Μάιος του 2010) η Ελλάδα χρωστούσε σε ιδιωτικές τράπεζες της Γαλλίας 75,1 δις. δολάρια, σε ιδιωτικές τράπεζες της Γερμανίας 45 δις, σε αμερικανικές ιδιωτικές τράπεζες 16,6 δισ., σε βρετανικές 15 δισ. και σε ολλανδικές ιδιωτικές τράπεζες 11,9 δισ. Συνολικά το ελληνικό κράτος χρωστούσε σε ιδιωτικές ξένες τράπεζες 236,2 δις. εκ των οποίων τα 188,6 (ποσοστό 79,85%) σε ευρωπαϊκές τράπεζες. Το Ελληνικό δημόσιο χρέος «κρατικοποιήθηκε» και πέρασε στα χέρια των ευρωπαϊκών κρατών και των ευρωπαϊκών μηχανισμών διάσωσης-δηλαδή πάλι των κρατών! Τα δάνεια που ήταν δήθεν για την Ελλάδα απλούστατα διέσωσαν τις γαλλικές, γερμανικές, βρετανικές και ολλανδικές ιδιωτικές τράπεζες!’’.

3. Ο ΣΥΡΙΖΑ: Το τηλεοπτικό πλάνο δείχνει τον πρωθυπουργό Α. Τσίπρα να επισκέπτεται δυτική συνοικία της Αθήνας. Ηλικιωμένοι κυρίως άνθρωποι τον χαιρετούν και τον αγκαλιάζουν. «Οχτώ στα δέκα αν κάνεις από αυτά που λες μας φτάνουν» του λέει με συγκίνηση ένας κύριος. «Δέκα στα δέκα», τον διαβεβαιώνει ο Αλέξης! «Και τα δύο στα δέκα αν κάνεις, θα είναι καλά» του λέει ένας άλλος. «Α!» λέει ο Αλέξης χαμογελώντας, «εσύ ζητάς ακόμα λιγότερα». Η πολιτική δεν είναι παιχνίδι της κολοκυθιάς.

Το παζάρι όμως στην πολιτική είναι εγγύηση ότι οι πραγματικοί κάτοχοι της εξουσίας, το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, τα παίρνουν όλα! Ακόμη και τα ψήγματα των δικαιωμάτων αξιοπρεπούς ζωής και εργασίας.

«Θα κάνουμε αυτά που μπορούμε και όχι αυτά που θέλουμε» είναι η φράση που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία του ΣΥΡΙΖΑ στην τελική ευθεία πριν από τον τερματισμό. Θυμίζει την αντίστοιχη λογική του «αριστερού»  (δεξιότερου του ΣΥΡΙΖΑ) Κυπριακού ΑΚΕΛ που ως κυβέρνηση στη μια πλευρά της Λευκωσίας διοργάνωνε μαρξιστικές διαλέξεις και στην άλλη υπέγραφε μνημόνια και κούρεμα καταθέσεων στο όνομα του ρεαλισμού. Οι αποφάσεις του ιδρυτικού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίστηκαν ως ιστορικά κείμενα άλλης περιόδου, όπως η διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη από το ΠΑΣΟΚ ή οι περίφημοι κανόνες στην ‘’Φάρμα των ζώων’’ που στην ιστορία διαρκώς αναθεωρούνται και ερμηνεύονται ανάλογα με τη συγκυρία. Το «καμιά θυσία για το ευρώ» έγινε «ευρώ χωρίς άλλες θυσίες». Η ιδρυτική θέση για απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ παραχώρησε τη θέση της στον πιο «ενεργητικό ρόλο και τη συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτό». Ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσε πολιτικές «καθησυχασμού του λαού» απέναντι στην αναμενόμενη λυσσαλέα αντίδραση των δανειστών και του μαύρου μνημονικού μετώπου αντί να προετοιμάσει την αναμέτρηση και τη μετωπική σύγκρουση με το Κεφάλαιο, την ΕΕ και την πολιτική της. Απέτυχε και ταυτόχρονα κατέστρεψε την προοπτική της εναλλακτικής πολιτικής σε διεθνές επίπεδο. Η θλιβερή σημερινή του κατάσταση είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής του ήττας και δεν πρόκειται να υπάρξει ως δύναμη αλλαγής ή ως δύναμη της αριστεράς. Όπως έγινε και με το ΠΑΣΟΚ.

4. ΜΕΤΑ ΤΙ; Μετά την κατάρρευση του Σοβιετικού σοσιαλιστικού πειράματος στα 1990 χρειάστηκε μια περίοδος 30 χρόνων βασανιστικού πολέμου θέσεων και κινημάτων που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση του καπιταλισμού για να δημιουργηθούν αξιόλογα πολιτικά κινήματα αμφισβήτησης του. Σήμερα 10 χρόνια μετά την αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ  η κρίση του συστήματος παίρνει μορφές πολεμικού ανταγωνισμού και η νέα κρίση και η νέα έκρηξη ‘’επωάζεται’’ ΜΑΖΊ με τα πολιτικά κινήματα που θα ξαναβάλουν το θέμα της εξουσίας την κρίσιμη στιγμή.

Η δική μας γενιά μέσω του ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε!