Αν κυβερνούσε ο Καποδίστριας την Ελλάδα…

Το όνομα του Ιωάννη Καποδίστρια είναι αναμφισβήτητα γνωστόν τοις πάσι. Δεν υπάρχει Έλληνας που να αγνοεί αυτό το βαρύ όνομα του πρώτου Κυβερνήτη της απελευθερωμένης, υποτίθεται, Ελλάδος, του μοναδικού γνήσιου Ελληνορθόδοξου ηγέτη, του ταυτισμένου με την εθνική συνείδηση των Ελλήνων και με βαθιά συναίσθηση του χρέους και της θυσίας προς την πατρίδα. Του ανθρώπου που δεν μπορούσε να φορέσει τις επίσημες στολές του βλέποντας την γύμνια του Λαού του και δεν μπορούσε να χορτάσει αν δεν βεβαιωνόταν πως έχει χορτάσει και το τελευταίο Ελληνόπουλο. Οποίο μεγαλείο μεγάθυμης ηγετικής μορφής κατάλληλης για το γένος των Ελλήνων! Είναι πανθομολογούμενον πως έστω και μια δεκαετία αν κυβερνούσε ο Καποδίστριας την Ελλάδα, θα έθετε πολύ γερά θεμέλια για μιά μακρόπνοη εξελικτική πορεία, που θα καθιστούσε την πατρίδα μας μιά αξιοσέβαστη δύναμη, ισάξια με τις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες. Το διείδαν όμως αυτό οι αυτοαποκαλούμενες Μεγάλες Δυνάμεις, που όντως είναι μεγάλες αφού λεηλατούν τους μικρούς και τον εκπαραθύρωσαν τεχνηέντως μεθοδεύοντας την δολοφονία του διά ομαίμων αδελφικών χειρών. Παραθέτω δύο αποσπάσματα του λόγου του που εξεφώνησε στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση για δύο λόγους: Πρώτον για να ενημερωθούν όσοι τα αγνοούν, γιατί δεν αποκλείεται αρκετοί να τα γνωρίζουν. Και δεύτερον τα αφιερώνω στους πολιτικούς μας σαν αφορμή για αυτοέλεγχο, αυτοκριτική. Πόσοι και κατά πόσον ετήρησαν τις εθνικές παρακαταθήκες. Διότι τα φαινόμενα άλλα μας λένε. Πως όλοι σχεδόν που καταφεύγουν στον χώρο της πολιτικής έχουν κίνητρο το «ίδιον όφελος και ουχί των πολλών» (Πλάτων). Και όταν εξέρχονται του πολιτικού βίου, ας διερωτηθούν, για να μην πω να απολογηθούν δημόσια:  «είναι ενδοξότεροι και ουχί πλουσιότεροι» κατά τον Έλληνα Μακεδόνα συγγραφέα Ιωάννη Στοβαίο; Δυστυχώς όχι. Απεναντίας έχοντας εξασφαλίσει δια βίου την άνετη διαβίωσή τους, φροντίζουν «επιμελώς» και την υστεροφημίατους.

 Τάδε, λοιπόν έφη Ιωάννης Καποδίστριας: «Ελπίζω ότι, όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την κυβέρνησιν, θέλουν γνωρίσει μετ΄ εμού, ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα, δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμόν του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ΄ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της»… Και παρακάτω: «Εφ΄ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν»…