13 Αυγούστου: Ημέρα Μνήμης. Μορφές της Δωδεκανήσου μέσα από το «Αφήγημα Ζωής»

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 60 χρόνων από τον θάνατο του εθνικού αγωνιστή και κορυφαίου γιατρού Σκεύου Ζερβού (13 Αυγούστου 1966), η ιστορική μνήμη στρέφεται στις προσωπικότητες που σφράγισαν την ελευθερία και την πρόοδο των νησιών μας. Κεντρικός συνδετικός κρίκος αυτών των μεγάλων μορφών υπήρξε ο Κώος γιατρός, βουλευτής και υπουργός Σταμάτης Κ. Μανούσης.

Όπως αναδεικνύεται στο βιβλίο «Σταμάτης Κ. Μανούσης: Ένα αφήγημα ζωής», ο Μανούσης συνδέθηκε με στενούς δεσμούς με τον Σκεύο Ζερβό, όντας Αντιπρόεδρος στη Δωδεκανησιακή Νεολαία Αθηνών υπό την προεδρία του, ενώ στάθηκε δίπλα του ως πιστός φίλος μέχρι το τέλος, εκφωνώντας τον ιστορικό επικήδειο λόγο εκ μέρους της Κυβέρνησης. Παράλληλα, η ίδια βαθιά σχέση εμπιστοσύνης τον συνέδεσε αργότερα με τον Μητροπολίτη Κώου Ναθαναήλ Α΄, τον οποίο υποδέχθηκε στην Αθήνα το 1967 και συνόδευσε προσωπικά στο νησί για την ενθρόνισή του.

Οι λεπτομέρειες αυτών των συγκλονιστικών ιστορικών συναντήσεων και το πλήρες πνευματικό, εθνικό και φιλανθρωπικό έργο των τριών ανδρών περιγράφονται σε ξεχωριστά, εκτενή κεφάλαια στην έκδοση του βιβλίου μου 

13 Αυγούστου: Μια επέτειος μνήμης και η ιστορική συνάντηση τριών ανδρών στην Κω

Η 13η Αυγούστου φέρνει στη μνήμη μας τον θάνατο του Σκεύου Ζερβού το 1966. εδώ και 60 χρόνια

Ο κορυφαίος Καλύμνιος γιατρός και αγωνιστής πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του απομονωμένος, έχοντας όμως κοντά του ελάχιστους πιστούς φίλους. Ανάμεσά τους ήταν ο Κώος οφθαλμίατρος και πολιτικός Σταμάτης Κ. Μανούσης, με τον οποίο είχαν μοιραστεί τους πρώτους αγώνες στη Δωδεκανησιακή Νεολαία Αθηνών.

Η κηδεία του Σκεύου Ζερβού και οι δυσκολίες που προέκυψαν τότε με την εκκλησιαστική ηγεσία του νησιού για το λαϊκό προσκύνημα στον ναό της Αγίας Παρασκευής, άφησαν ένα κενό. Αυτό το κενό ήρθε να καλύψει λίγους μήνες μετά, το 1967, ο ερχομός ενός νέου Ποιμενάρχη, του Μητροπολίτη Ναθαναήλ Α΄ (Δικαίου). Μπορεί να ειπωθεί ότι ο αποχαιρετισμός του Ζερβού σηματοδότησε, με έναν τρόπο, την έλευση του Ναθαναήλ, ο οποίος έφερε ένα νέο, ενωτικό πνεύμα στις σχέσεις εκκλησίας και κοινωνίας.

Πριν ακόμη φτάσει στην Κω, ο Ναθαναήλ αναζήτησε τον Σταμάτη Μανούση στην κλινική του στην Αθήνα για να ενημερωθεί για το νησί. Εκεί γεννήθηκε μια βαθιά εκτίμηση. Ο Μανούσης ήταν εκείνος που τον συνόδευσε στο ταξίδι της ενθρόνισής του με το ατμόπλοιο «Αικατερίνη» και στάθηκε δίπλα του στο μετέπειτα φιλανθρωπικό του έργο.

Οι παράλληλες αυτές διαδρομές, γεμάτες από αθόρυβη προσφορά και ανθρωπιά, περιγράφονται αναλυτικά σε ξεχωριστά κεφάλαια στο βιβλίο μου «Σταμάτης Κ. Μανούσης: Ένα αφήγημα ζωής».

Για τον γράφοντα, η τιμή προς τον μακαριστό Ναθαναήλ Α΄ έχει και ένα πολύτιμο προσωπικό αντίκρισμα, καθώς ήταν ο άνθρωπος που ευλόγησε τον γάμο μου στις 9 Σεπτεμβρίου 1978, έναν χρόνο πριν από τη δική του κοίμηση.

Η σημερινή επέτειος ας είναι μια αφορμή να θυμηθούμε το ήθος και την απλότητα με την οποία πορεύτηκαν αυτοί οι άνθρωποι, αφήνοντας το αποτύπωμά τους στον τόπο μας.