Η εμπάθεια της Χρύσας Καραγιάννη κατά του Περιφερειάρχη δεν δικαιολογεί την προσβολή της Ρόδου και των Ροδίων

Αυστηρή απάντηση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου στην  αναπαραγωγή της απαξιωτικής γενίκευσης για τους Ροδίτες και στη σκοταδιστική  υποτίμηση ενός διεθνώς αναγνωρισμένουκαλλιτέχνη δημιουργού 
Η παράταξη «Ανοιχτοί Ορίζοντες στο Νότιο Αιγαίο» και η επικεφαλής της Χρύσα Καραγιάννη – Ροδίτισσα παρεμπιπτόντως -  στην προσπάθειά της  να εκτονώσει τις εμμονές της επιτιθέμενη για άλλη
μια φορά στον Περιφερειάρχη, επέλεξε να αναπαράγει στην ανακοίνωσή της το εξωφρενικό ερώτημα:
«Πώς να εμπιστευτεί κανείς έναν ροδίτη σε θέση εξουσίας»!!!
Αντιλαμβάνεται η Χρύσα Καραγιάννη τι ακριβώς υπογράφει και τι λέει;
Αντιλαμβάνεται ότι αυτή επονείδιστη  εξομοίωση της ροδίτικης καταγωγής σε ελάττωμα, δεν απέχει πολύ από φασιστικές και ολοκληρωτικές αντιλήψεις;
Αντιλαμβάνεται ότι δεν θίγει τον Περιφερειάρχη αλλά έναν ολόκληρο λαό;
Εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από την άποψη που διατύπωσε ο Στάθης Γκότσης για τον «ροδίτη», που αισθάνθηκε την ανάγκη να την συμπεριλάβει αυτούσια στο κατάπτυστο κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα.
Αλήθεια,  με ποια πολιτική σοβαρότητα – που προφανώς δεν διαθέτει -  μια περιφερειακή παράταξη προσφέρει επίσημο βήμα σε μια τέτοια προσβλητική, επικίνδυνη και εν τέλει σκοταδιστική γενίκευση;
Τίποτε από τα παραπάνω  δεν ήταν ικανό να αναχαιτίσει την εμμονή της Χρύσας Καραγιάννη κατά του
Περιφερειάρχη και της Περιφερειακής Αρχής.
Εξίσου αποκαλυπτικός όμως είναι και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο δημιουργός Δημήτρης
Ναλμπάντης. Η Χρύσα Καραγιάννη αναφερόμενη στο έργο που αναπαριστά τη Νίκη της Σαμοθράκης, τοποθετεί το «έργο τέχνης» σε εισαγωγικά και επιστρατεύει μια αναφορά εντός παρενθέσεως στις σπουδές του δημιουργού, με σαφή στόχο να υποτιμηθεί η καλλιτεχνική του διαδρομή και η διεθνής αναγνώρισή του.
Αντιλαμβάνεται ότι  η απαξίωση ενός έργου τέχνης και η απόπειρα ακύρωσης του δημιουργού του για κομματικούς και μικροπολιτικούς λόγους φανερώνουν μια βαθιά αυταρχική νοοτροπία, που εμπεριέχει
ολοκληρωτικά και σκοταδιστικά χαρακτηριστικά; Πρόκειται για τον απόλυτο ευτελισμό του δημοσίου διαλόγου. Κι ας μην μπερδεύονται κάποιοι. Η αντίσταση σε αυτόν τον ευτελισμό, η αντίσταση στον σκοταδισμό, δεν αποτελεί δυσανεξία στην κριτική και στην διαφορετική άποψη. Αυτά είναι αστεία ψευτοδιλήμματα για αφελείς. Κανείς δεν υποχρεούται να θαυμάζει ένα έργο. Δεν αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο την Τέχνη.
Οφείλουν όμως να σέβονται την ελευθερία της, θεμελιώδες «συστατικό» της και  κατάκτηση του
Δημοκρατικού κόσμου. Ψιλά γράμματα αυτά για τη Χρύσα Καραγιάννη. Οι εμμονές της προέχουν των αξιών που θεμελιώνουν τη Δημοκρατία και την ελευθερία της Τέχνης και του δημιουργού.  
Οι απόψεις του Στάθη Γκότση,  μέλους της Ανυπότακτης (!) Αριστεράς, κρίνονται για το περιεχόμενο
τους. Το γνωστικό του πεδίο του δεν θέτει υπεράνω κριτικής ούτε τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς
ούτε τις απαξιωτικές γενικεύσεις σε βάρος της Ρόδου.
Η Χρύσα Καραγιάννη και οι κατ΄ ευφημισμόν «Ανοιχτοί Ορίζοντες»  οφείλουν να εξηγήσουν γιατί
αντιμετωπίζουν την προσωπική κρίση του Στάθη  Γκότση ως αυθεντία και την καλλιτεχνική διαδρομή
του Δημήτρη Ναλμπάντη ως ανάξια ακόμη και στοιχειώδους σεβασμού. Ο Δημήτρης Ναλμπάντης είναι
ζωγράφος, δημιουργός με πολυετή καλλιτεχνική διαδρομή και διεθνή αναγνώριση, έργο του οποίου έχει
επιλεγεί για γραμματόσημο του ΟΗΕ.
Ψιλά και αυτά τα γράμματα για τη Χρύσα Καραγιάννη και τον επιστήμονα που γράφει το «ροδίτης» με
«ρ» μικρό, με τον οποίον και ταυτίστηκε.  
Αντιθέτως, αντί να αποδοκιμάσει τις κατάπτυστες και προσβλητικές για τον ίδιο τον τόπο της απόψεις,
τις υιοθετεί και τις αναπαράγει. Υπερθεματίζει! Στην περίπτωσή της, η αναφορά περί συμμορίας της
μιζέριας, είναι μάλλον κομπλιμέντο.  
Δυστυχώς, η στάση της δεν ξενίζει πια κανέναν, ούτε περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό από εκείνην.
Άλλωστε, «εκ στόματος κόρακος “κρα” εξελεύσεται».