Παράξενο ζώο ο άνθρωπος!!!

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, για να τα πάρουμε απ’ την αρχή και εντελώς λογικά τα πράγματα.

Τι εννοώ;

Περίμενε και θα δεις.

Πες ότι αποφάσισες να συμμετάσχεις στις αυτοδιοικητικές εκλογές και θέτεις υποψηφιότητα για δήμαρχος.

Μη φωνάζεις. Υπόθεση κάνω.

Σε ρωτάω, λοιπόν, και σε παρακαλώ απάντησέ μου με το χέρι στην καρδιά, αλλά και στο μυαλό.

Για να θέλεις να γίνεις δήμαρχος, σημαίνει ότι γνωρίζεις τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα. Ναι ή όχι;

Ναι.

Ωραία. Πάμε παρακάτω.

Αφού γνωρίζεις το «σύστημα», δεν οφείλεις να το αναλύσεις στους υποψήφιους ψηφοφόρους σου;

Ναι λες.

Και πάλι ωραία.

Με βάση, λοιπόν, το σύστημα το οποίο έχεις επικοινωνήσει με τον κόσμο, φτιάχνεις το πλάνο σου.

Δύο είναι κατ’ εμέ οι άξονες αυτού του πλάνου:

Α) Προγραμματίζεις τα έργα που έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει ο δήμος και τα ιεραρχείς με βάση τις ανάγκες των δημοτών και όχι των «γραμματίων» που πρέπει να εξαργυρώσεις.

Α, ξέχασα να σου πω πως, προϋπόθεση είναι ότι στους δημότες δεν τάζεις ρουσφέτια… Ναι, παίζεις κορώνα γράμματα την εκλογή σου διότι έχουμε κακομάθει οι ψηφοφόροι, αλλά επειδή είσαι σοβαρός άνθρωπος και όχι πολιτικάντης, πιστεύεις ακράδαντα αυτά που λες όπως λ.χ. ισοτιμία, ισονομία και λοιπά όμορφα που μεταξύ μας, σπάνια εφαρμόζονται. Αλλά τέλος πάντων, εμείς μιλάμε για το ιδεατό, το τίμιο…

Β) Για τα έργα που θα δώσουν πνοή στον τόπο σου και για έργα που θα εξασφαλίζουν την ασφάλεια των δημοτών, ζητάς εξ αρχής την ενεργό συμμετοχή τους. Όχι μόνο στα λόγια, αλλά έχεις πλάνο για κάθε γειτονιά, για κάθε δημοτικό διαμέρισμα. Δηλαδή, οργανώνεις τα περιβόητα συνοικιακά συμβούλια. Πού τα θυμήθηκα ε;;; Έλα μου ντε…

Υπόσχεσαι δε, εγγράφως, αν και δεν χρειάζεται αφού υποτίθεται πως είσαι σοβαρός και έντιμος οπότε αρκεί ο λόγος σου, ότι θα ακούς τη γνώμη αυτών των συμβουλίων, τη σύνθεση των οποίων όμως δεν θα έχεις (δι)ορίσει εσύ αλλά οι ίδιοι οι δημότες.

Και όοολοι μαζί, θα διεκδικείτε σθεναρά αυτά που απαιτούνται για το καλό του τόπου από την κεντρική διοίκηση.

Πώς τα ακούς όλα αυτά μέχρι τώρα;

Περιμένεις τη συνέχεια…

Πάμε λοιπόν.

Τα κάνει όλα αυτά, γίνεσαι πιστευτός και εκλέγεσαι δήμαρχος.

Πες μου τώρα, σε συμφέρει να μην ακολουθήσεις αυτή την πορεία;

Όχι βέβαια. Θα πρέπει να είσαι παλαβός.

Κι όμως. Οι δήμαρχοί μας λειτουργούν με ακριβώς τον αντίθετο τρόπο. Γι αυτό και αλλάζουν κάθε τέσσερα χρόνια…

Δεν μηδενίζω το όποιο έργο κάνουν. Είναι φύσει αδύνατον να μην κάνουν κάτι σε τέσσερα χρόνια. Ζητούμενα όμως είναι, το πώς το κάνουν αυτό το έργο, εάν υπάρχει ιεράρχηση, εάν υπάρχει όραμα και σοβαρός σχεδιασμός για το «αύριο», δηλαδή πρόβλεψη και πρόληψη, και το κυριότερο, εάν υπάρχει συνεργασία με τους δημότες διότι, χωρίς αυτήν, η αποτυχία είναι δεδομένη. Το ζούμε, το βιώνουμε. Δεν κατοικούμε αλλού…

Και το ερώτημα, πες το και αφελές.

Γιατί δεν λειτουργούν έτσι οι δημοτικές μας αρχές;

Γιατί τάζουν λαγούς με πετραχήλια; Γιατί από τον πρώτο κιόλας χρόνο της θητείας τους προκαλούν την απογοήτευση και το θυμό;

Απαντήσεις υπάρχουν και τις έχουμε ξανασυζητήσει.

Θεωρούν εαυτούς «σωτήρες», οπότε, η αλαζονεία οργιάζει και κατ’ επέκταση τυφλώνει. Άντε μετά να κατανοήσουν το λάθος δρόμο πήραμε καρδιά μου και να το αποδεχτούν.

Δύσκολο.

Από την άλλη, μπορεί να μην έχουν την ικανότητα και οι ίδιοι οι «ηγέτες» αλλά και τα στελέχη τους, πολλά από τα οποία, μεταξύ μας είμαστε, ας το παραδεχτούμε, δεν είναι φτιαγμένα γι αυτή τη «δουλειά».

Σε ζάλισα και σήμερα, αλλά κάτι τέτοιες σκέψεις δεν λένε – χρόνια τώρα – να ξεκολλήσουν απ’ το μυαλό μου.

Είναι κρίμα να πηγαίνουν χαμένα τα χρόνια μας.

Είναι κρίμα να μην θέλουμε να αλλάξουμε αυτή τη ρότα ενώ γνωρίζουμε ότι δεν μας οδηγεί πουθενά.

Παράξενο ζώο ο άνθρωπος!!!

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ