Και η ζωή κυλάει…

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, ξέρεις πόσο πολύ μου αρέσουν τα αποφθέγματα και τα διάφορα «τσιτάτα». Κι επειδή την Κυριακή ψηφίζουμε, μη γελάς, σοβαρά μιλάω, επειδή ψηφίζουμε λοιπόν, είπα να σου αφιερώσω μερικά από αυτά που βρήκα, αλλά και ένα τραγούδι. Ναι, ένα τραγούδι για τις εκλογές με τίτλο «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» του Πάνου Κατσιμίχα. Παλιό (γράφτηκε το 2007), αλλά καλό. Θα καταλάβεις

Ξεκινάμε λοιπόν:

• «Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου». Αβραάμ Λίνκολν, Αμερικανός πρόεδρος  (1809-1865)
• «Αυτή και μόνο είναι η ρίζα από όπου ξεπετιέται ένας τύραννος: όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά είναι ο προστάτης». Πλάτων, Φιλόσοφος  (427-347 π.Χ.)
• «Στην πολιτική, ηθική δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο σκοπιμότητα». Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν, Σοβιετικός ηγέτης  (1870-1924)
• «Η πολιτική είναι μεγάλη τέχνη. Πείθει τους ανθρώπους να πληρώσουν γι’ αυτά που τους κλέψανε». Andrzej Majewski, Πολωνός γνωμικογράφος  (1966-)
• «Οι πολιτικοί που τους ενοχλούν τα Μέσα Ενημέρωσης είναι σαν τους ναυτικούς που τους πειράζει η θάλασσα». Enoch Powell, Βρετανός πολιτικός  (1912-1998)

«Σύνδρομο της Στοκχόλμης»

«Τώρα που φεύγουνε, τώρα που φεύγουνε
τώρα που φεύγουν οι κακοί και θα ‘ρθουν οι εντάξει,
τώρα που θα μας έχουνε `’μη βρέξει και μη στάξει”,
τώρα που το γαϊδούρι θα πετάξει…

και εν τω μεταξύ, κυλάει η ζωή
κι οι πλούσιοι πιο πλούσιοι
και οι φτωχοί φτωχότεροι,
καταχρεωμένοι, τελείως τρελαμένοι,
ποδοπατημένοι, λεηλατημένοι
δε νιώθουνε γιατί… δε νιώθουνε γιατί…

Περνάω από το Σύνταγμα και καταθέτω νοερά
εις το μνημείο του αιωνίως εξαπατημένου,
μπαίνω στο άδειο παραβάν και βγαίνω μ’ ένα φάκελο κενό
και πριν με πάρει ο ύπνος σκέφτομαι κρυφά,
γιατί ψηφίζουν οι φτωχοί αυτούς που τους πηδάνε
κι ύστερα βγαίνουν με πανό και λένε πως πεινάνε,
βγαίνουν ζητάνε χίλια δυο και παίρνουν ό,τι κάτσει
η εξουσία χασκογελάει και τους κλωτσάνε οι μπάτσοι
η εξουσία χασκογελάει και τους κλωτσάνε οι μπάτσοι…

και εν τω μεταξύ, κυλάει η ζωή
κι οι πλούσιοι πιο πλούσιοι
και οι φτωχοί φτωχότεροι,
καταχρεωμένοι, τελείως τρελαμένοι,
ποδοπατημένοι, λεηλατημένοι,
δε νιώθουνε γιατί…. δε νιώθουνε γιατί…
και εν τω μεταξύ, κυλάει η ζωή….».