Ζει ο Μεγαλέξανδρος; Όχι, αλλά μην το πεις πουθενά…

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, διάβασες την παρέμβαση του Δημήτρη Μυλωνά; Ναι; Ωραία.

Πάνω σε αυτή θέλω να συζητήσουμε σήμερα.

Ο αγαπητός Δημήτρης, εκτιμώ ότι μου επιτρέπει τον ενικό μιας και γνωριζόμαστε από τα χρόνια τα παλιά, τότε που ήταν μέλος της διοίκησης του δήμου μας, και ομολογώ ότι η συνεργασία μας – σε δημοσιογραφικό επίπεδο εννοώ – ήταν άψογη. Αλλά θα μου πεις και δίκιο θα ‘χεις όπως πάντα, παλιά υπήρχε αυτό που λέμε «λεβεντιά». Με λίγα λόγια, αλληλοσεβασμός.

Τέλος πάντων. Πάμε στο θέμα.

Ο Δημήτρης, λοιπόν, με αφορμή την πρόσφατη μεγάλη πυρκαγιά στην Καρδάμαινα, που πήρε αμπάριζα ΧΥΤΑ, ανακύκλωση κ.λ.π., έθεσε το μέγα ερώτημα «Υπάρχει Δήμος;».

Από την ανάλυση που έκανε, αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι, δήμος δεν υπάρχει.

Και έχοντας το θάρρος της γνώμης του, σε αντίθεση με άλλους που δεν τολμάνε, γράφει το εξής, το οποίο δύναται να ερμηνευτεί πολλαπλώς:  «Η αίσθηση ότι το νησί μας λειτουργεί με τον ‘’αυτόματο πιλότο’’ είναι εκτεταμένη. Το να αναμένουμε τέλος της 5-ετίας της Δημοτικής αρχής είναι ανοησία. Πρέπει να υπάρξει συνεχής ζωηρή αντίδραση των δημοτών στην απραξία της. Στο ερώτημά μας λοιπόν  ‘’υπάρχει Δήμος;’’ η απάντηση πρέπει να είναι: ‘’Ο Δήμος Κω Ζει! Υπάρχει και …δουλεύει εξασφαλίζοντας το μέλλον μας!’’».

Δεν θα προχωρήσω παραπέρα.

Για να το ελαφρύνουμε λίγο, όταν διάβασα το «ο δήμος Κω ζει», ξέρεις τι μου ήρθε στο μυαλό; Σε παρακαλώ, μη γελάσεις; Μου ‘ρθε το «ζει ο Μεγαλέξανδρος;».

Το έψαξα και ξέρεις τι βρήκα; Ένα τραγούδι του 1971, «ο Μεγαλέξανδρος» σε στίχους του Κώστα Βίρβου και σύνθεση του Μίμη Πλέσσα, το οποίο τραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας.

Στο αφιερώνω και… όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

«Ζει ο Μεγαλέξανδρος, ναύτη μου για πες.
Ζει και βασιλεύει της θάλασσας κυρά
ζει ο Μεγαλέξανδρος Δία μου και Θεέ μου
φέρε τη γαλήνη στ’ άγρια νερά

Καπεταναίοι μακρινοί ναυτόπουλα λοστρόμοι
στο διάβα σας στη ρότα σας γοργόνα σαν φανεί
πέστε ο Μεγαλέξανδρος πως βασιλεύει ακόμη
δικές να `ναι οι θάλασσες δικοί σας οι ουρανοί.

Ζει ο Μεγαλέξανδρος ναύτη μου για πες
πέθανε και εχάθη της θάλασσας κυρά
χάθηκε ο Αλέξανδρος Δία μου και Θεέ μου
χάνεται κι ο ναύτης στ’ άγρια νερά.

Καπεταναίοι μακρινοί ναυτόπουλα λοστρόμοι
στο διάβα σας στη ρότα σας γοργόνα σαν φανεί
πέστε ο Μεγαλέξανδρος πως βασιλεύει ακόμη
δικές να `ναι οι θάλασσες δικοί σας οι ουρανοί.