«…Μας κυβερνάνε επειδή μάθαμε να συγκινούμαστε αντί να σκεφτόμαστε…»

Άννα Αυγούλη

«…Μας κυβερνάνε επειδή μάθαμε να συγκινούμαστε αντί να σκεφτόμαστε…»

«… γιατί, αν σκέφτεσαι, σηκώνεις κεφάλι και όχι σημαία…»

Αγαπημένε μου αναγνώστη, αν θυμάμαι καλά, σου έχω «συστήσει» την Έλενα Ιατρίδου*. Είχα μοιραστεί μαζί σου μια από τις αναρτήσεις της.

«Ανακάλυψα» μία νέα, λοιπόν, η οποία μου άρεσε πολύ για δύο βασικούς λόγους.

Ο πρώτος, διότι συμφωνώ με αυτά που σκέφτεται και μοιράζεται με τον κόσμο, μαζί μας και ο δεύτερος, για το θάρρος της να τα λέει δυνατά. Χωρίς φόβο, αλλά με πάθος.

Όπως πολύ καλά γνωρίζεις- τόσα χρόνια μοιραζόμαστε σκέψεις και απόψεις - το θάρρος είναι μια από τις αρετές που θαυμάζω σε μας τους ανθρώπους.

Ε, αυτή η τύπισσα το έχει και το έχει με το παραπάνω.

Θα μου πεις και θα ‘χεις δίκιο όπως πάντα, ότι, κι άλλοι λένε την άποψή τους χωρίς φόβο, αλλά δεν συμφωνούμε μαζί τους.

Σωστά. Αυτό όμως, δεν σημαίνει ελευθερία του λόγου και της άποψης;

Για παράδειγμα, δεν σχολιάζουμε τις απόψεις του κ. Γεωργιάδη; Και όχι μόνο τις δικές του, για να μην παρεξηγηθούμε… Απλά, με άλλους συμφωνούμε και με άλλους όχι.

Επανέρχομαι στην κ. Ιατρίδου.

Έκανε μια ανάρτηση στις 30 του περασμένου Δεκέμβρη, ναι, του 2025 (θεωρώ σημαντικό να λέμε και να γράφουμε ημερομηνίες) την οποία, όπως σου είπα, πήρα χαμπάρι πριν λίγες μέρες.

Και τι δεν είπε!!! Μέσα σε ενάμισι λεπτό, τα λέει όλα!!!

Πόσο θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν το χάρισμα με λίγες κουβέντες, με δυο αράδες, με μια ζωγραφιά, με ένα στίχο, να περιγράψουν καταστάσεις, να εκφράσουν συναισθήματα…

Ένας από αυτούς τους ανθρώπους είναι και η κυρία Έλενα Ιατρίδου. Θα ‘θελα να την γνωρίσω από κοντά, όπως άλλωστε κι άλλους συνανθρώπους που θαυμάζω. Ίσως κάποια στιγμή… Πότε δεν ξέρεις τι θα γίνει αύριο. Οπότε, γιατί να μην συμβεί και αυτό;

Στο προκείμενο.

Παραθέτω την ανάρτησή της, γνωρίζοντας πως σε κάποια θέματα που θίγει συμφωνείς, σε κάποια άλλα όχι.

Είδες; Κι εγώ σε ξέρω καλά…

Εκεί όμως που συμφωνούμε οι δυό μας – και είναι αυτό που μας συνδέει τόσα χρόνια – είναι η ελευθερία να λέει κάποιος την άποψή του.

Στο προκείμενο.

Παραθέτω την ανάρτησή της αυτούσια και για να μη λέω αρλούμπες, βιντεάκι είναι, αλλά το έκανα «γραπτό».

Λέει λοιπόν, τα εξής:

«Αν κάτι πρέπει να πάρεις μαζί σου στον νέο χρόνο, κράτα αυτό. Όταν μια εξουσία αποτυγχάνει σε τυλίγει σε σημαία και σε σταυρώνει και από πάνω. Όταν δεν μπορούν να σου δώσουν αξιοπρεπείς μισθούς, σχολεία, νοσοκομεία, πεζοδρόμια, σου πουλάνε πατρίδα, πίστη και ανωτερότητα του έθνους.

Γιατί ο εθνικισμός είναι το τελευταίο αποκούμπι των ανίκανων, των διεφθαρμένων, των άδειων. Όταν δεν έχεις ψωμί να δώσεις, δείχνεις εχθρούς. Όταν δεν έχεις κράτος, δείχνεις θεό.

Γιατί τίποτα δεν καθαγιάζει πιο εύκολα τη σαπίλα από ένα σταυρό μπροστά στην κάμερα. Όποιος ντύνεται ευσεβής, βαφτίζεται και αυτόματα ηθικός. Και όποιος τον αμφισβητεί, γίνεται εχθρός, ανθέλληνας, άθεος και επικίνδυνος.

Στην ίδια ώρα, αυτοί που ουρλιάζουν για έθνος και θεό, κλέβουν, φοροδιαφεύγουν, ξεφτιλίζουν τον δημόσιο χώρο, ξεπουλάνε γη, νερό, σπίτια, ζωές, πατάνε νόμους, ανθρώπους, μέλλον. Πρώτα καταρρέει η κοινωνία, μετά επικαλούνται το μεγαλείο του έθνους για να καλύψουν τη ντροπή. Ο εθνικισμός λειτουργεί σαν αναισθητικό.

Δεν θεραπεύει την πληγή, τη μουδιάζει. Η πατρίδα δεν είναι οι φωνακλάδες, δεν είναι οι σημαίες στα μπαλκόνια, δεν είναι οι σταυροί μπροστά στις κάμερες, δεν είναι να δακρύζεις στον ύμνο και να σωπαίνεις την αδικία. Ψεύτικος πατριωτισμός δεν αγαπά την πατρίδα. Τη χρησιμοποιεί. Αν αγαπούσαν πραγματικά τον τόπο, δεν θα τον άφηναν βρώμικο, άναρχο, κακοποιημένο. Δεν θα τον παρέδιδαν στην αισχροκέρδεια, στην τσιμεντοποίηση, στην εγκατάλειψη.

Δεν θα θεωρούσαν κανονικότητα τη διάλυση της υγείας, της παιδείας, της στέγης. 

Κι αν κάτι αξίζει στο τέλος αυτής της χρονιάς να ειπωθεί ωμά, είναι αυτό: Μας κυβερνάνε επειδή μάθαμε να συγκινούμαστε αντί να σκεφτόμαστε. Γιατί, αν σκέφτεσαι, σηκώνεις κεφάλι και όχι σημαία.

Και αυτό το φοβούνται περισσότερο από όλα.

Καλή χρονιά».

*Η Έλενα Ιατρίδου είναι απόφοιτη του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στις ευρωπαϊκές αγορές των ΜΜΕ, ολοκληρώνοντας το μεταπτυχιακό πρόγραμμα LAMME – Langues et Marché des Médias Européens στο Université de Bourgogne. Παράλληλα, απέκτησε μεταπτυχιακό στο Δημόσιο Δίκαιο και τις Πολιτικές Επιστήμες από το Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne, ενώ κατέχει και μεταπτυχιακό στις Γλωσσικές Επιστήμες (κατεύθυνση FLE), επίσης από το Université de Bourgogne.