Κι όποιος κατάλαβε…

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, δεν ξέρω πώς πέρασες τις ημέρες του Πάσχα. Θέλω να πιστεύω ότι ευχαριστήθηκες την οικογένειά σου και τους φίλους σου λίγο περισσότερο.

Ναι;

Χαίρομαι.

Θυμάσαι τι λέγαμε για τον «θεσμό» της λογοδοσίας; Ναι, για την ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας της δημοτικής μας αρχής; Όπου «λογοδοσία» σημαίνει «η έκθεση των όσων έγιναν και η απόδοση λογαριασμών από κάποια αρχή ή από κάποιο υπεύθυνο

πρόσωπο».

Την περασμένη Τρίτη, λοιπόν, 14 Απρίλη του σωτηρίου έτους 2026, πραγματοποιήθηκε η εν λόγω συνεδρίαση της δημοτικής μας αρχής.

Ξέρεις πόσες ερωτήσεις κατατέθηκαν από τις 10 – το ανώτερο - που ορίζει ο σχετικός νόμος; Μόνο 2!!! Μία από την μειοψηφία και μια από την πλειοψηφία.

Η επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας Κική Μακρή, έθεσε ένα ερώτημα που αφορά στην περιβόητη υπόθεση της Ζιάς και συγκεκριμένα, στο πώς θα ανεβοκατεβαίνουν τα οχήματα τούτο το καλοκαίρι. Για τα επόμενα, ποιος ξέρει;

Εκτιμώ ότι, το ερώτημα τέθηκε διότι ουδείς έχει κατανοήσει το τι ακριβώς θα γίνει.

Δεν θα αναλύσουμε εδώ το τι ειπώθηκε και ποιες εξηγήσεις δόθηκαν.

Πάμε στη δεύτερη ερώτηση, η οποία κατατέθηκε από την πλειοψηφία και συγκεκριμένα, από την αντιδήμαρχο Κατερίνα Χατζηθωμά – Κυπραίου.

Τι αφορούσε; Το επίσης περιβόητο παρκινγκ πίσω από την Κάζα Ρομάνα. Η αντιδήμαρχος ήθελε να ενημερωθεί (μη γελάς) όχι για το ύψος της μακροχρόνιας μίσθωσης της έκτασης των 18 στρεμμάτων (180.000 ευρώ ετησίως). Ζήτησε από τη δημοτική αρχή, την παράταξή της δηλαδή, να την ενημερώσει «για το σύνολο των ενεργειών που έχουν γίνει τα τελευταία δεκαπέντε (15) τουλάχιστον χρόνια, που είναι γνωστό ως θέμα στην τοπική κοινωνία, καθώς και για τις μελλοντικές ενέργειες του Δήμου Κω». Με λίγα λόγια, έστρωσε ολομέταξο χαλί στον δήμαρχο να κάνει παιχνίδι. Ξέρεις. Τη γνωστή και πολλάκις πιασάρικη πολιτική τακτική, ήτοι, τα ρίχνω στους προηγούμενους (τα είχαν κάνει μούσκεμα) για να δικαιολογήσω τις δικές μου πράξεις (τα διόρθωσα). Αυτό πιάνει όταν είσαι «φρέσκος» στην αρένα, αλλά όταν έχεις παλιώσει, ε, δεν φτουράει.

Θα μου πεις και δίκιο θα ‘χεις πάλι, ότι, τέτοια παιχνίδια συνηθίζονται στην πολιτική.

Δεν θα διαφωνήσω. Στην χαμηλού επιπέδου πολιτική όμως... Και στην Ελλάδα, υψηλού επιπέδου πολιτική δεν παίζει με τίποτα.

Και πάλι σου ξαναλέω, δεν θα αναλύσουμε το θέμα.

Απλά, αυτό που θέλω να καταδείξουμε είναι τόσο η κατάντια της πολιτικής όσο και ο εκφυλισμός των θεσμών.

Κανένα ενδιαφέρον για ενημέρωση μέσω ερωτήσεων από τους δημοτικούς συμβούλους της μείζονος μειοψηφίας. Η αιτιολογία είναι ότι, δεν δίδονται απαντήσεις. Δεν τους αδικώ, αλλά με τη μη συμμετοχή, εκτιμώ ότι και οι ίδιοι δεν κερδίζουν κάτι.

Από την άλλη πλευρά, απορώ με την υπομονή της κυρίας Μακρή να καταθέτει ερωτήσεις. Όπως έχει δηλώσει, τέτοιες διαδικασίες δεν έχουν ουσιαστικό ρόλο διότι δεν δίνουν το δικαίωμα διαλόγου με τη δημοτική αρχή που ερωτάται και σε βάθος χρόνου θα υπονομευθούν ακόμα περισσότερο, όπως όντως γίνεται.

Και στην περίπτωση της κυρίας Μακρή, ουδείς κερδίζει.

Μου θυμίζει μια παλιά διαφήμιση «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε»…

Με λίγα λόγια, εκτιμώ ότι ή όλη διαδικασία μπάζει. Χαμένος χρόνος. Τη βαριούνται ακόμα και οι ίδιες οι δημοτικές αρχές. Αλλά εκ του νόμου είναι υποχρεωμένες να το κάνουν.

Εν κατακλείδι. Ο νομοθέτης σοφά (!!!) πράττοντας, θέσπισε τη διαδικασία της λογοδοσίας προκειμένου να μας πείσει για το δημοκρατικό τής υπόθεσης. Όμως, με τους περιορισμούς που έθεσε, μόνο δημοκρατική δεν είναι η διαδικασία.

Συμφωνείς;

Ναι; Ήμουν σίγουρη.

Θέλω να κλείσουμε τη σημερινή μας κουβεντούλα με δυο αποφθέγματα. Ξέρεις πόσο μου αρέσουν…

Είπε, λοιπόν, ο Σωκράτης:

«Τα σπουδαία μυαλά συζητούν ιδέες, τα μέτρια μυαλά συζητούν τα γεγονότα, τα αδύναμα μυαλά συζητούν για τους άλλους».

«Το μυστικό της αλλαγής είναι να επικεντρώσεις όλη την ενέργειά σου όχι στο πως να πολεμήσεις το παλιό, αλλά στην κατασκευή του νέου».

Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε, που έλεγε και μια… ψυχή.