Ζούμε μεγάααλες στιγμές!!!

Άννα Αυγούλη

Μπήκε επισήμως και το Φθινόπωρο, μια εποχή που αγαπώ πολύ. Μου αρέσει η μυρωδιά από τα πρωτοβρόχια, μου αρέσουν τα χρώματα που παίρνουν τα λουλούδια, σκέφτομαι το χουζούρι του χειμώνα μπροστά στην τηλεόραση με ζεστή σοκολάτα και παρέα!!!

Τι είπες; Ονειρεύομαι;

Να, αυτά λες αγαπημένε μου και με κατεβάζεις από το… συννεφάκι.

Άσε με λίγο να χαλαρώσω. Αλλά πού εσύ..

Δεν θα βάλουμε στάλα πετρέλαιο φέτος, μουρμουράς.

Ναι, λες και τα προηγούμενα χρόνια φουλάραμε… Το «κάθε πέρσι και καλύτερα» στα καλύτερά του!!!

Με προσγείωσες ανώμαλα.

Τώρα, λοιπόν, πάμε στα «γκρίζα». Έτσι, για να μάθεις να κόβεις τα όνειρα…

Σκεφτόμουνα, που λες, τι ρόλο παίζει το δημοτικό συμβούλιο.

Η αυθόρμητη απάντηση ήταν, διακοσμητικό.

Όχι φίλε μου, δεν αναφέρομαι στο επίπεδο. Αυτό πάει…

Για παραγωγή πολιτικής, ιδεών κ.λ.π. κ.λ.π. ο λόγος.

Είναι ξεπερασμένα λες.

Δεν διαφωνώ. Ζούμε «μεγάλες» στιγμές.

Όμως, σου μιλάω για τη θεματολογία και τις αποφάσεις.

Ναι, γέλα εσύ κι άσε εμένα να τσουρουφλίζομαι.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, ποιο είναι το πρώτο «όργανο» (βιολί το λένε) στην «ορχήστρα» της τοπικής αυτοδιοίκησης;

Η Δημοτική Επιτροπή. Από αυτήν περνάνε όλα τα θέματα και όλες οι αποφάσεις.

Όταν λέω αποφάσεις, εννοώ ότι, αποδέχεται η Επιτροπή τις αποφάσεις των Υπηρεσιών του δήμου.

Για παράδειγμα, αποφασίζει για κάτι η Τεχνική Υπηρεσία, στέλνει την εισήγηση - απόφαση στη Δημοτική Επιτροπή, η οποία απλά συνυπογράφει διότι είναι πολιτικό όργανο. Δεν διαθέτει επιστημονικό προσωπικό για να εκτιμήσει εάν η εισήγηση του της στέλνουν είναι ορθή. Είπαμε. Για ιδεολογία ΔΕΝ μιλάμε πλέον.

Με τη σειρά της, λοιπόν, η Δημοτική Επιτροπή εισηγείται τα θέματα στο δημοτικό συμβούλιο το οποίο λαμβάνει την τελική απόφαση. Την ήδη ειλημμένη απόφαση…

Δεν πα να κοπανιούνται οι παρατάξεις της μειοψηφίας, η απόφαση έχει ληφθεί.

Συμπέρασμα: Τις εισηγήσεις (οι οποίες είναι αποφάσεις στην ουσία) τις κάνουν οι Υπηρεσίες και με την υπογραφή της Δημοτικής Επιτροπής γίνονται αποφάσεις. Το δημοτικό συμβούλιο απλά επικυρώνει.

Τόσο απλά.

Ναι, ξέρω. Όλη αυτή η διαδικασία προβλέπεται από νόμους της κυβέρνησης.

Όχι, δεν θα σου ξαναπώ για αντιδράσεις των δήμων. Βαρέθηκα.

Τα έχουν αποδεχτεί όλα αυτά και μεταξύ μας, τους βολεύει. Ρίχνουν την ευθύνη στους «άλλους» και δατς ολ που λένε και στο χωριό μου.

Κατάλαβες τι γίνεται ε;;

Ωραία.

Πάμε αλλού.

Στις βουλευτικές εκλογές.

Υπάρχει μια περίεργη ηρεμία, αλλά το θέμα «βράζει».

Κάποιοι παράγοντες, λαλίστατοι στα τοπικά ΜΜΕ μέχρι τώρα, ποιούν πλέον τη νύσσα διότι «πρέπει» να ενισχύσουν το κόμμα.

Ποιο κόμμα;

Το κυβερνητικό.

Δεν «παίζει» να επισημαίνουν τα στραβά κι ανάποδα διότι θα «τιμωρηθούν».

Το κλείνω εδώ διότι όπως το πάω, σε λίγο κανείς δεν θα δίνει συνέντευξη στην εφημερίδα.

Βλέπεις, οι καιροί που οι πολιτικοί είχαν το θάρρος της γνώμης τους, όποια κι εάν ήταν αυτή, πέρασε ανεπιστρεπτί.

Οι σημερινοί, είναι ολίγον γιαλαντζί.

Τι είπες; Άφησα απ’ έξω τις αυτοδιοικητικές εκλογές;

Πριτς…

Στο έχω για το τέλος.

Που λες, ο αγαπητός Νίκος Πουλιού ΘΑ είναι υποψήφιος για υποψήφιος δήμαρχος.

Γκαραντί σου λέω…

Εντάξει. Στην πολιτική ποτέ μην είσαι σίγουρος για όσα ακούς. Συμφωνώ.

Όμως, ένα «πουλάκι» (πού το θυμήθηκα!!!) μου είπε πως, είναι σχεδόν έτοιμος και οσονούπω θα ανακοινωθεί και επίσημα.

Από την άλλη, ο αγαπητός Σπύρος Κλάδης ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, δίχως κάτι παραπάνω.

Ακολουθεί όμως, μια τακτική γνωστή στους παροικούντες.

Ποια;

Την τακτική των παρεμβάσεων σε θέματα γνωστά. Σήμερα το ένα, αύριο το άλλο, μεθαύριο το τρίτο κ.ο.κ.

Έτσι, θα πετύχει να είναι στην επικαιρότητα, αφήνοντάς μας να πιστεύουμε πως, η ομάδα του λειτουργεί μεθοδικά και κυρίως, ότι έχει ήδη τις λύσεις των προβλημάτων στο τσεπάκι της.

Γνωστή πολιτική μέθοδος κι αυτή.

Για να το κλείσουμε το θεματάκι, εκτιμώ πως, μετά την επίσημη ανακοίνωση του κ. Πουλιού (μάλλον σε συνέντευξη τύπου) θα (εξ)αναγκαστεί και ο κ. Κλάδης να ανοίξει λιγουλάκι τα χαρτιά του.

Όσο για την νυν δημοτική αρχή, δυστυχώς γι αυτήν, η «φυλλορροή» ξεκίνησε νωρίς.

Όχι, δεν ευθύνεται η ανομοιογενής της υπόσταση. Πάντα συνέβαινε αυτό.

Κατ’ εμέ, είναι καθαρά θέμα προσωπικών συμφερόντων και φιλοδοξιών.

Το γνωστό σλόγκαν «για το καλό του τόπου μας», δεν υπάρχει.

Στο είπα. Ζούμε μεγάααλες στιγμές. Και οι μεγαλύτερες, έρχονται.