Τελικά, ποιος είναι ο ρόλος ενός δήμου;

Εφημερίδα Σταθμός

Δεν θα αναφερόμασταν στο θέμα «Μαστιχάρι», όχι γιατί δεν το θεωρούμε σοβαρό.  Τουναντίον, το συγκεκριμένο τουριστικό μας χωριό αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα, τα οποία έχουμε αναδείξει πολλάκις, χωρίς βέβαια την αντίστοιχη αντιμετώπισή τους από τις δημοτικές μας αρχές, παρά το ότι, χρόνο με το χρόνο αναπτύσσεται ραγδαία ως τουριστικός προορισμός. Οι όποιες δράσεις ήταν και είναι αποσπασματικές.

Η αναφορά μας πήρε «έναυσμα» από τον τρόπο που εξελίχθηκε η συγκέντρωση διαμαρτυρίας του νεοσύστατου συλλόγου πολιτών «Μαστιχάρι Δράσις» την περασμένη Δευτέρα, (31/3/2024). Κύριο αίτημα,  το αυτονόητο. Η «παρουσία» του δήμου και στο χωριό τους.

Ο δήμαρχος αναλώθηκε στο να μιλά για την υποστελέχωση του δήμου, για τα οφέλη του τουρισμού τα οποία καρπούται το κράτος και όχι ο δήμος, καθώς και για τις επισκέψεις του σε υπουργεία αλλά και τις επισκέψεις υπουργών στη Κω, οι οποίες δεν έχουν τα προσδοκώμενα οφέλη.  Με λίγα λόγια, περιέγραψε αυτό που συμβαίνει χρόνια τώρα. Δεν θα διαφωνήσουμε με τις επισημάνσεις του. Άλλωστε, δεν είναι σημερινή αυτή η «συμπεριφορά» του κράτους προς τους δήμους. Απλά, τα τελευταία χρόνια έχει «αγριέψει».

Όμως, πέρα από τις επισκέψεις σε υπουργεία, τι άλλο έχει κάνει ο δήμος;

Έρχονται στην Κω βουλευτές, υπουργοί, ακόμα και ο πρωθυπουργός. Αναρωτιόμαστε, γιατί δεν τους ξεμπροστιάζει μπροστά στον κόσμο; Γιατί δεν τους χαρακτηρίζει persona non grata αφού τους κατηγορεί ως υπεύθυνους για τα δεινά που περνάμε; Τι φοβάται;

Κατά την άποψή μας, όποιος δήμαρχος σηκώσει ανάστημα, όποιος τολμήσει να κάνει το αυτονόητο, να υπερασπιστεί τους δημότες του, τον τόπο του, με σθένος, μόνο κέρδος θα έχει. Το κέρδος του θα είναι ο σεβασμός, η εκτίμηση και η στήριξη των δημοτών του, αν όχι όλων, διότι οι κομματικά λειτουργούντες μάλλον θα τον «σταυρώσουν», αλλά των περισσοτέρων. Αυτό άλλωστε δεν υποστηρίζουν ότι θέλουν; Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρό να το αποδείξουν.

Ο δήμαρχος προέτρεψε τους Μαστιχαριώτες να στρέψουν το ενδιαφέρον, τον προβληματισμό, την διεκδίκηση και την πίεση, εκτός από το δήμο και προς την πολιτεία «η οποία φαίνεται ανάλγητη και το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να εισπράττει και από εμάς και από εσάς» όπως είπε. Με λίγα λόγια, και απολογήθηκε και εμμέσως πλην σαφώς έκανε συνένοχους τους κατοίκους του χωριού.

Δεν αντιλέγουμε ότι, ο κάθε πολίτης ξεχωριστά οφείλει να αγωνίζεται και να αντιδρά, αλλά δίχως οργάνωση ο όποιος αγώνας είναι άνισος. Όταν ο πολίτης βλέπει τους τοπικούς του άρχοντες να καταπίνουν αμάσητα όλες τις εναντίον του κυβερνητικές αποφάσεις, απογοητεύεται και παθητικοποιείται.

Το ότι ζήτησε ο δήμαρχος να ενεργοποιηθούν οι πολίτες σε όλο το νησί «γιατί μόνο τότε θα έχει μέλλον αυτός ο τόπος», μας προβλημάτισε διότι έδειξε την αδυναμία της δημοτικής αρχής να παλέψει, να αγωνιστεί και να αντισταθεί. Το να περιγράφει την οικτρή κατάσταση του δήμου ως άλλοθι, είναι απογοητευτικό.

Η δημοτική αρχή οφείλει να είναι μπροστάρισσα, να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, να εμπνέει τους πολίτες και όχι το αντίστροφο. Αυτή οφείλει να «στριμώξει» τους τοπικούς βουλευτές και την κυβέρνηση και όχι ένας σύλλογος. Μια δημοτική αρχή που διανύει τον 5^ο χρόνο της θητείας της, οφείλει να απολογείται για ό,τι δεν έχει καταφέρει και όχι να δικαιολογεί καταστάσεις επιρρίπτοντας ευθύνες σε άλλους, όπως, στο κράτος, στους πολίτες, στον καιρό… Η ίδια πού βρίσκεται; Ποιος είναι ο ρόλος της τελικά;

Όσο για τα λύματα που πέφτουν στη θάλασσα (δεν αφορούν μόνο στο Μαστιχάρι…),  αλήθεια, ποιος είναι υπεύθυνος να κάνει ελέγχους; Γιατί η «ομερτά» αφορά μόνο στους πολίτες; Ρητορικό το ερώτημα.

Εν κατακλείδι: η στάση της δημοτικής αρχής σε αυτή την αντίδραση πολιτών, δυστυχώς ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Δείχνει αδυναμία και αμηχανία. Αδυναμία να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και αμηχανία μπροστά στις αλήθειες που ακούστηκαν με τόσο έντονο τρόπο δημόσια.