Χωρίς λόγια

Εφημερίδα Σταθμός

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα ασχοληθούμε με το θέμα και προφανώς, ούτε η τελευταία. Ποιο είναι το θέμα; Η αδράνεια των δήμων, η παθητικοποίησή τους απέναντι σε όλα όσα έχουν έρθει μέχρι σήμερα, αλλά και σε όσα έρχονται.

Άπαντες οφείλουμε να αποδεχτούμε  ότι, η χώρα μας έχει μόνο δύο δομές εξουσίας. Την κεντρική και αυτή των δήμων.

Όχι, δεν παραλείψαμε τις περιφέρειες. Αυτές ανήκουν στην κεντρική δομή εξουσίας. Είναι «παρακλάδι» της ή όπως αλλιώς, το «μακρύ της χέρι». Οι περιφέρειες δεν παράγουν πολιτική. Είναι καθαρά κομματικές και «δουλειά» τους είναι η διαχείριση του χρήματος ακολουθώντας τις «επιταγές» κράτους και ΕΕ. 

Άπαντες οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι, οι νόμοι της χώρας μας «παράγονται» κατά 80% από το κεντρικό «κονκλάβιο» της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει πως, πολύ λίγα είναι αυτά για τα οποία μπορεί η κυβέρνησή μας να αποφασίζει.

Και ερχόμαστε στους δήμους.

Το ερώτημα, το οποίο δεν είναι διόλου ρητορικό, είναι το εξής: έχουν δύναμη και περιθώρια οι δήμοι και κατ’ επέκταση οι τοπικές κοινωνίες να αντιδράσουν;

Κατά την άποψή μας έχουν και μάλιστα μεγάλη, αλλά με μια και μοναδική παράμετρο. Να είναι ελεύθεροι και ελεύθερες να αποφασίζουν.

Αυτό σημαίνει ότι, οι δήμαρχοι εκλέγονται με βάση την ικανότητά τους, την διεκδικητικότητά  τους  και την εντιμότητά τους. Με τη σειρά τους, εκλέγουν ικανούς και έντιμους για τις διοικήσεις των Περιφερειακών Ενώσεων Δήμων και την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας.

Φευ!!! Στη χώρα μας συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Οι δήμαρχοι εκλέγονται με «φακελάκια», με «ρουσφετάκια», με κομματικά κριτήρια και με γνώμονα να μην αντιδρούν στις όποιες κυβερνητικές αποφάσεις διότι δεν θα τύχουν της στήριξης τοπικών κυβερνητικών βουλευτών, άρα, της κυβέρνησης.

Με λίγα λόγια, στόχος η εξασφάλιση της καρέκλας με το όποιο τίμημα. Αν και όποιος αποδεχτεί όλα τα παραπάνω, δεν «πληρώνει» κανένα τίμημα… Υπηρετεί ακριβώς αυτό που θέλει. 

Οπότε, όλο το βάρος πέφτει στους ώμους ημών των πολιτών.

Μπορούμε να αντιδράσουμε;

Ενίοτε το καταφέρνουμε, ακόμα και μέσα σε αυτό το «βρώμικο» κλίμα. Αποσπασματικά. Όμως και αυτό αρκεί για να καταδεχθεί ότι υπάρχει η δύναμη. Μια δύναμη όμως, αναξιοποίητη, χωμένη τόσο βαθιά που δύσκολα διακρίνεται. Εξού και η διατήρηση αυτής της νοσηρής κατάστασης, όπως πολύ καλά την περιγράφει ο συνάδελφος και συνεργάτης της εφημερίδας μας Γιάννης Κιάρης στην στήλη του:

«Αδικαιολόγητη ακρίβεια, διαφθορά, διαπλοκή, παραοικονομία, φοροδιαφυγή, εγκληματικότητα, βία, βιασμοί, θανατηφόρα τροχαία, απούσα δικαιοσύνη, ανομία, ατιμωρησία, συγκάλυψη, άρνηση ελέγχων και επιβολής προστίμων, χρηματισμός, νοθευμένα και λαθραία, αυθαίρετα, κακοπληρωτές και μεγαλοοφειλέτες για πάντα στο απυρόβλητο. Σκάνδαλα τα οποία βγήκαν στη δημοσιότητα και έμειναν ατιμώρητα, μαύρες σκιές στους χειρισμούς των καυσίμων, των σούπερ μάρκετ, του ρεύματος. Και η λίστα δεν τελειώνει...».

Ή, όπως πολύ ορθά επισημαίνει ο πρώην δήμαρχος Κώστας Καΐσερλης σε ενυπόγραφη διαμαρτυρία του μέσω της οποίας συμμετείχε στην χθεσινή πανελλαδική απεργία: «Μην αμφιβάλλετε πως θα έρθει η μέρα που θα πληρώνουμε ακριβά για να ζήσουμε» γράφει, με αφορμή τη «σιωπή» απάντων στην Κω, «με εξαίρεση τους ονειροπόλους του ΚΚΕ» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά,  για καίρια ζητήματα όπως η ακρίβεια, η κατεδάφιση και η ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, το οποίο στην Κω «καλύπτεται περίτεχνα με την υπόσχεση του νέου νοσοκομείου»…

Τα περισσότερα λόγια, θεωρούμε ότι είναι περιττά.  

Υ.Γ.:

Περίπτωση Νισύρου.

Αυτό που μας εξοργίζει είναι τα αντανακλαστικά των κρατικών υπηρεσιών. Κάποιων, για να μην γενικεύουμε.  Η συμπεριφορά τους απέναντι σε έναν πολίτη, ο οποίος – αν και «παράνομα» διαμένων στην χώρα μας, που σημαίνει ότι γνώριζε ο άνθρωπος τις συνέπειες – ΤΟΛΜΗΣΕ να προστατέψει το παιδί του ζητώντας με αυτή του την πράξη το αυτονόητο. Να διερευνηθεί η υπόθεση από τη δικαιοσύνη. Αντ’ αυτού, τον μπουζούριασαν και εάν δεν υπήρχε η σθεναρή αντίδραση των Νισύριων, ακόμα πίσω από τα κάγκελα θα βρισκόταν… Ελλάς το μεγαλείο σου!!!