«Ο πόλεμος για το νερό δεν επίκειται, είναι εδώ σήμερα»

Εφημερίδα Σταθμός

Την προηγούμενη εβδομάδα (16 και 17 Μαΐου 2024), πραγματοποιήθηκε στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών το 3ο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό, δίνοντας έμφαση στον κίνδυνο της λειψυδρίας που απειλεί τις νησιωτικές περιοχές της χώρας μας (όπως λ.χ. η Κως) λόγω της αυξανόμενης προσέλευσης τουριστών ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Παράλληλα, προτάθηκαν και οι λύσεις που υπάρχουν για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Εκτιμούμε πως σε αυτό το φόρουμ, στο οποίο συμμετείχαν διακεκριμένοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο, δεν συμμετείχε εκπρόσωπος της δημοτικής μας αρχής διότι δεν κυκλοφόρησε το ανάλογο φωτογραφικό υλικό.

Στο φόρουμ, λοιπόν (το σχετικό ρεπορτάζ φιλοξενείται στη σελίδα 3), οι επιστήμονες έκρουσαν για ακόμα μια φορά το καμπανάκι του κινδύνου για την αφόρητη πίεση που δέχονται οι υδάτινοι πόροι λόγω του υπερπολλαπλασιασμού των κυβικών νερού που χρειάζονται τους καλοκαιρινούς μήνες ελέω τουρισμού.

Τι πρότειναν οι επιστήμονες;

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτά που έχουν προτείνει προγενέστεροι εδώ και δεκαετίες, δυστυχώς όμως, δίχως να εισακούονται τόσο από την πολιτεία όσο και από τους νησιωτικούς – τουριστικούς δήμους.

Ήτοι, αποταμίευση του νερού με οποιονδήποτε τρόπο (φράγματα, ταμιευτήρες, ομβροδεξαμενές, ομβροπλατείες ακόμα και συλλέκτες οικιακούς) και δημιουργία κουλτούρας εξοικονόμησής του.

Σημείωσαν πολύ εύστοχα πως, για να λειτουργήσουν όλα τα παραπάνω (εάν και όποτε….), προϋπόθεση αποτελεί η ακριβής εκτίμηση των αναγκών κάθε νησιού σε νερό. Αυτό σημαίνει πως, κάθε ΔΕΥΑ και κάθε δημοτική αρχή, οφείλει να κάνει μετρήσεις σε ετήσια βάση, να εκτιμήσει τα αποτελέσματά τους και να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα.

Εμείς θα προσθέσουμε κι ένα άλλο πρόβλημα. Αυτό της «διαρροής» του νερού λόγω τεχνικών προβλημάτων.

Παλαιότερα, τότε που υπήρχε μια κάποια ενημέρωση, η εκτίμηση ήταν πως το 30% του νερού «χάνεται» στη διαδρομή… Σήμερα, ουδείς γνωρίζει πού βρισκόμαστε. Εάν ενισχύθηκε ή όχι ο υδροφόρος ορίζοντας, τι κατέγραψαν οι πέντε υδρολογικοί μας σταθμοί τα τελευταία χρόνια, τι κάνουμε με τις αυξανόμενες κλίνες (προτάσεις για το πώς θα υδροδοτούνται τα ξενοδοχεία υπάρχουν εδώ και χρόνια, αλλά παραμένουν… προτάσεις) και κυρίως, όπως επισημάνθηκε και στο φόρουμ, πώς εκπαιδευόμαστε, κύρια τα παιδιά, στο μέγα θέμα της εξοικονόμησης αυτού του πολύτιμου αγαθού. 

Πριν κλείσουμε το θέμα, να υπενθυμίσουμε την περιβόητη μελέτη Μιμίκου από το μακρινό 1994 (!!!), σύμφωνα με την οποία, συγκεκριμένα σημεία του νησιού παρουσίαζαν σημάδια ερημοποίησης… Στη συνέχεια έγιναν δύο μεγάλα ομολογουμένως έργα, οι λιμνοδεξαμενές της Μεσσαριάς και του Χριστού οι οποίες διαχρονικά παρουσιάζουν προβλήματα… Έκτοτε, το απόλυτο μηδέν.  

Θα κλείσουμε με αυτό που επεσήμανε μιλώντας  στο φόρουμ, η πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών «Ιωάννης Καποδίστριας», Δρ Μαίρη Μαρούλη- Ζηλεμένου: «Ο πόλεμος για το νερό δεν επίκειται, είναι εδώ σήμερα».

Υ.Γ.:

Μετά από κάποια περιστατικά συνανθρώπων μας οι οποίοι έχρηζαν άμεσης ιατρικής φροντίδας και μεταφέρθηκαν με ίδια μέσα στο νοσοκομείο, πληροφορηθήκαμε πως, απαγορεύεται στον οιονδήποτε να μεταφέρει ασθενή στο νοσοκομείο, διότι, όπως μάθαμε, τίθεται σε κίνδυνο η ζωή του. Ακόμα κι εάν ένας συνάνθρωπος λιποθυμήσει  δίπλα μας, απαγορεύεται να τον αγγίξουμε. Πρέπει να περιμένουμε ασθενοφόρο.

Σαφώς και ο ασθενής χρειάζεται εξειδικευμένο άτομο ή άτομα για την μεταφορά του, διότι όντως υπάρχει κίνδυνος να επιδεινωθεί η κατάστασή του κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο ή στο πλησιέστερο κέντρο υγείας από μη ειδήμονα.

Όμως, τι γίνεται όταν υπάρχει μόνο ένα ασθενοφόρο, όπως καλή ώρα στο νησί μας, το οποίο βρίσκεται σε άλλο περιστατικό ή στην άλλη άκρη;;;  

Αφού, λοιπόν, τον χρήζοντα βοήθεια δεν πρέπει καν να τον ακουμπήσουμε, υψώνουμε τα χέρια στον ουρανό καλώντας «θεϊκή» βοήθεια ή φωνάζουμε τον παπά. Τραγικό, αλλά τόσο αληθινό. Όσο ακριβώς αληθινή είναι και η τραγική κατάσταση των δομών υγείας στο νησί μας.

Κατά τα λοιπά, ευρωεκλογές έχουμε και οι συμμετέχοντες ζητούν την στήριξή μας για να μας… φροντίσουν.

Περαστικά μας. Δύσκολο…