Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε…

Εφημερίδα Σταθμός

Βλέποντας τα όσα έχουν διαμειφθεί τα τελευταία 24ωρα με αφορμή την ανάρτηση του πρώην πλέον, διευθυντή Τουρισμού του Αναπτυξιακού Οργανισμού (ΚΩΑΝ) Πέτρου Πικιώνη για την υπόθεση των Τεμπών (όλο το θέμα φιλοξενείται στις σελίδες 3 και 7) γίνεται απολύτως κατανοητό και με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, το ποιος διοικεί τον τόπο μας.

Κατά την άποψή μας, η πιο γνωστή φράση που συνήθιζε να χρησιμοποιεί ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης «γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;», έρχεται και «δένει» με τα τοπικά μας πράγματα και θα εξηγήσουμε το γιατί.

Ναι, ο Π. Πικιώνης «τσουβάλιασε» όλους τους νεοδημοκράτες και μάλιστα με ιδιαίτερα βαρείς χαρακτηρισμούς. Το «όλοι ίδιοι είναι», τουλάχιστον για εμάς δεν ισχύει. Αλίμονο!!!

Εν πάσει περιπτώσει, αφού του την «έπεσε» ο Π. Αβρίθης, ζήτησε δημόσια συγνώμη. Ο δήμαρχος, θέλοντας να «ισορροπήσει» την κατάσταση, τον καταχεριάζει κομψά του τύπου «η ανάρτηση ήταν άστοχη και βαθιά προσβλητική απέναντι στον απλό κόσμο της Ν.Δ.» και ακόμα ότι, δεν τον εκφράζει «ως άνθρωπο αλλά ούτε και ως δήμαρχο», καταλήγει στο ότι, αφού ζήτησε συγνώμη, ας θεωρηθεί λήξαν ό,τι έγινε.

Φευ!!!

Ξιφουλκά η τοπική της Ν.Δ. και ζητά από τον δήμαρχο την κεφαλή του Π. Πικιώνη επί πίνακι, ήτοι, την παραίτησή του, όπερ και εγένετο. Η αιτιολογία, όπως υποστηρίζει στη δεύτερη δήλωσή του ο δήμαρχος (υποχρεωτική αναδίπλωση και εκ του πονηρού θα λέγαμε…) ήταν ότι «αφουγκράστηκε τα αισθήματα των συμπολιτών του, που στέκονται με δημοκρατικό ήθος ενάντια σε ό,τι μπορεί να διχάσει την κοινωνία μας».

Κατά την άποψή μας, ο κ. Πικιώνης όφειλε μαζί με τη συγνώμη να παραιτηθεί.

Γιατί; Διότι πολύ απλά, αφού πιστεύει πως όλοι οι νεοδημοκράτες συνεργάτες του είναι υποστηριχτές του Εσκομπάρ κ.λ.π., πώς μπορεί να συνεχίσει να δουλεύει μαζί τους; Διαφορετικά, χάνει το δίκιο του.

Εν πάση περιπτώσει, σε έναν μικρό τόπο όπως είναι ο δικός μας, λίγο πολύ γνωρίζουμε το ποιόν όχι όλων (είναι αδύνατον αυτό) τουλάχιστον όσων μας διοικούν ή είναι τα λεγόμενα «δημόσια πρόσωπα».

Αυτό και μόνο καθιστά «υπόλογο» κάθε δήμαρχο για τον τρόπο που δημιουργεί «συνεργασίες» προκειμένου να εκλεγεί. Δεν δαιμονοποιούμε τις συνεργασίες όταν οι απόψεις και οι θέσεις ταυτίζονται στο μεγαλύτερο μέρος τους και βέβαια, όταν βλέπουμε πως το αποτέλεσμα είναι θετικό για τον τόπο. Όμως, όταν αυτές γίνονται με μοναδικό κριτήριο την πολιτική ανέλιξη και τον έλεγχο του νησιού, τότε υπάρχει πρόβλημα. Και αυτό το «πρόβλημα» δεν είναι πρωτόγνωρο για το νησί μας.

Βέβαια, υπάρχει και η άλλη «ανάγνωση». Σε έναν μικρό τόπο, όπου ο κόσμος του είναι μοιρασμένος σε αρκετά κόμματα, υποχρεωτικά θα λέγαμε, η «πολυσυλλεκτικότητα» είναι μονόδρομος.

Τα πάντα όμως είναι επιλογή.

Επιλογή να είσαι ελεγχόμενος, επιλογή να αντιδράς, επιλογή να μην συμβιβάζεσαι ή να συμβιβάζεσαι. Το θέμα είναι το «τίμημα»…

Και οι επιλογές του δημάρχου μας είναι ολοφάνερες εδώ και χρόνια. Εξού και οι τοποθέτηση προσώπων σε καίρια πόστα. Το ερώτημα είναι, πέτυχε η «σούπα»; Κατά την άποψή μας, όχι.

Εν κατακλείδι: Η πολιτική όπως τουλάχιστον έχει εξελιχθεί στη χώρα μας και κατ’ επέκταση στο νησί μας (μια μικρογραφία του συνόλου αποτελούμε), είναι «βρώμικη». Κι επειδή η πολιτική αποτελείται από πολιτικούς, ε, δεν είναι και οι πιο «καθαροί».

Ακόμα και «βρώμικοι» να μην είναι, συμβιβάζονται όχι για το καλό του τόπου όπως λένε, αλλά για το δικό τους. Δηλαδή, ό,τι ακριβώς συμβαίνει στον μικρόκοσμό μας.

Άλλωστε, στις θέσεις «κλειδιά» της αυτοδιοίκησης, τα όρια μεταξύ Δεξιού πολιτικού κι Αριστερού, είναι δυσδιάκριτα, έως εξαφανισμένα…

Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε…