Εθιστική η εξουσία…

Εφημερίδα Σταθμός

Τι πιο σύνηθες στον τόπο μας – και δεν εννοούμε μόνο στο νησί μας, αλλά στην επικράτεια – να τρέχουμε να μαζεύουμε το χυμένο γάλα απ’ την καρδάρα… Ήτοι, να προσπαθούμε (λόγω ευγενείας το ρήμα…) να σώσουμε ό,τι μπορεί να σωθεί μετά από μια πλημμύρα. Για πυρκαγιές και σεισμούς, ούτε λόγος.

Αποδεδειγμένο πλέον, ακόμα και για τον πιο σκληρό κομματικό ή παραταξιακό «οπαδό», ότι, η χώρα μας είναι «γυμνή» από αντιπλημμυρικά έργα. Το αυτό και το νησί μας. Οι όποιες παρεμβάσεις, γίνονται κατόπιν εορτής.

Βέβαια, δεν μηδενίζουμε τις προσπάθειες τόσο του δήμου όσο και της περιφέρειας, όμως, όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος, δεν είναι αρκετές ή για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Κάθε χρόνο βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις ίδιες καταστάσεις στα ίδια ακριβώς σημεία, ακούγοντας ακριβώς τις ίδιες δηλώσεις – δικαιολογίες – υποσχέσεις – δεσμεύσεις.

Νισάφι!!!

Γνωρίζουμε ότι, δεν υπάρχει προσωπικό στον δήμο μας, ούτε τα αντίστοιχα κονδύλια. Το έχουμε εμπεδώσει.

Γνωρίζουμε ότι, έχει ανατεθεί από την περιφέρεια σε εργολάβο το έργο καθαρισμού ρεμάτων και χειμάρρων. Κι αυτό το έχουμε εμπεδώσει.

Όπως επίσης έχουμε εμπεδώσει πως, στη χώρα μας εκλείπουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί για την εποπτεία της πορείας οποιουδήποτε έργου και κατά συνέπεια, της υλοποίησής του και του αποτελέσματός του.

Κι όπου υπάρχουν τέτοιοι μηχανισμοί, είτε είναι υποστελεχωμένοι (τι πιο σύνηθες στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας…) είτε λειτουργούν υπό κρατική «καθοδήγηση» (ένα ακόμα σύνηθες…), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ορθότητα των ελέγχων τους, που σημαίνει, διαφθορά.

Θα επαναλάβουμε αυτό που με ιδιαίτερη συχνότητα γράφουμε και είναι η άποψή μας. Ότι, δυστυχώς, ένα μέρος της κοινωνίας μας λειτουργεί και εκφράζεται με οπαδική συμπεριφορά και όχι με τη συμπεριφορά ενός σκεπτόμενου ανθρώπου, ενώ ένα άλλο μέρος της, αποδεδειγμένα από τη μικρή συμμετοχή στις εκλογές, απέχει.

Όλα αυτά, κατά την άποψή μας, συνθέτουν το παζλ της σημερινής κοινωνίας του τόπου μας. Κυριαρχεί η ανασφάλεια, η απογοήτευση, ο θυμός… Συναισθήματα αρνητικά, που σε ένα θεωρητικό επίπεδο, δεν οδηγούν πουθενά.

Όμως, μέσα σε αυτό το «γκρίζο» τοπίο, κάτι διαφαίνεται στην άκρη του τούνελ.

Δεν θα αναφερθούμε στις πρωτοφανείς αντιδράσεις για το έγκλημα των Τεμπών ή στις αγροτικές κινητοποιήσεις, αντιδράσεις που μπορεί να μην κυριαρχούν αυτό το χρονικό διάστημα στις «ειδήσεις», αλλά παραμένουν σε σταθερή τροχιά.

Θα αναφερθούμε στις τοπικές μας «κινήσεις» πολιτών, οι οποίες, κατά την άποψή μας, αποτελούν «όαση» μέσα στο πολιτικό αλαλούμ.

Εκτιμούμε πως, τόσο ο σύλλογος «Μαστιχάρι Δράσις», όσο και ο νεοσύστατος σύλλογος Κεφάλου «Αρωγή», αλλά και η πολυπληθής για τα τοπικά μας δεδομένα Κίνηση Πολιτών «Βιώσιμη Κως», δίνουν το στίγμα του αύριο.

Στέλνουν «μήνυμα» τόσο στη σημερινή διοίκηση του δήμου μας, όσο και στους «μνηστήρες», στους επίδοξους διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου.

Και απ’ ότι «ακούγεται», είναι αρκετοί διότι, η εξουσία είναι τόσο γλυκιά που καταλήγει σε εθισμό.

Σημείωση:

Μεταφέρουμε δυο αράδες από ένα άρθρο που είχε δημοσιευθεί στην εφημερίδα «Το Βήμα» το μακρινό 2012, με τίτλο «Εθισμός στην εξουσία- παρενέργειες στην κρίση»:

«Η άσκηση της εξουσίας αλλάζει τον εγκέφαλο πυροδοτώντας την έκκριση τεστοστερόνης. Η τεστοστερόνη, και ιδιαίτερα ένα υποπροϊόν της, η 3-ανδροστενεδιόνη, προκαλούν εθισμό γιατί αυξάνουν τα επίπεδα ντοπαμίνης στο σύστημα της ανταμοιβής του εγκεφάλου και συγκεκριμένα σε μια περιοχή που ονομάζεται επικλινής πυρήνας. Σε αυτό επενεργούν επίσης τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, πυροδοτώντας έναν μηχανισμό ο οποίος προσφέρει άμεσα μεγάλη απόλαυση αλλά μακροπρόθεσμα οδηγεί στον εθισμό. Μέσω διαφορετικής οδού, η εξουσία καταλήγει, όπως έχουν δείξει οι μελέτες, ακριβώς στο ίδιο αποτέλεσμα. Η υπερβολική εξουσία, μπορεί να οδηγήσει σε χονδροειδώς λανθασμένες κρίσεις και αποφάσεις, άγνοια κινδύνου, εγωκεντρικότητα και έλλειψη οίκτου για τους άλλους».