Στην εποχή της "τρικυμίας εν κρανίω" και της... "αλλοφροσύνης"

Γιάννης Κιάρης

Ξαφνιάστηκαν λέει κάποιοι -άσπονδοι και μη- που ο δήμαρχος Θεοδόσης Νικηταράς δήλωσε ότι θα είναι εκ νέου υποψήφιος στις επόμενες εκλογές διεκδικώντας και τρίτη δημαρχιακή θητεία.

Καταρχάς, ακόμα και να ήθελε να σταματήσει με τη λήξη της θητείας του, θα ήταν τραγικό λάθος να το δήλωνε από τώρα.

Διότι τότε δεν θα μιλάγαμε απλώς για "φυγόκεντρες τάσεις", αλλά για κανονικό "σκορποχώρι" φτάνοντας πολύ νωρίτερα από οτιδήποτε άλλο στο... "βαράμε διάλυση".

Επιπλέον, με τη μακρόχρονη εμπειρία του στα πολιτικά τεκταινόμενα βλέπει ότι ανάλογα διασπαστικά φαινόμενα διατρέχουν αργά ή γρήγορα και τις πολιτικές δυνάμεις που τον στήριξαν.

Η μεν Νέα Δημοκρατία, (ω τι σύμπτωσις, τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές Καραμανλής και Σαμαράς έριξαν -σύμφωνα με τους τίτλους- τις "βόμβες" τους από το πολεμικό μουσείο κατακεραυνώνοντας όχι μόνο την εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη και τους τραγικούς χειρισμούς του στο Ουκρανικό («Κίνδυνος να βρεθούμε σε κατάσταση ομηρίας από την Τουρκία», «Δεν είναι ήρεμα νερά, είναι τρικυμία εν κρανίω» προειδοποιώντας μάλιστα για μη αναστρέψιμες καταστάσεις εις βάρος της Ελλάδας) αλλά και στην εσωτερική, (Καραμανλής: "είναι καταδικαστέα κάθε προσπάθεια χειραγώγησης των ΜΜΕ και της Δικαιοσύνης" - Σαμαράς για το «συμβουλάτορες»: Τόση αλαζονεία; για την ακρίβεια-καρτέλ, το δημογραφικό, το νόμο για τα ομόφυλα ζευγάρια, την παράνομη μετανάστευση).

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ απλώς "εξαερώθηκε" με την πολυδιάσπαση χάνοντας όχι απλά το "ηθικό πλεονέκτημα" της κεντροαριστερά, όπως μοιρολογούσε χαρακτηριστικά ο Τσίπρας στο συνέδριο, αλλά και "τα αυγά με τα πασχάλια του" με τόσα κομμάτια που έγινε στην μετά-Κασσελάκεια εποχή.

Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω εκεί που νόμιζαν ότι ο αλλοπρόσαλλος Τραμπ με τον έμφυτο "τσαμπουκά" και τους έξτρα λαρτζ "τραμπ-ουκισμούς" του, ήταν στο παρά ένα... να φέρει τη λύση Ουκρανικού και διεθνή ειρήνη, να σου η μεγάλη έκρηξη στη Μέση Ανατολή (και ο Θεός να φυλάει από τυχόν πυρηνικό όλεθρο).

Το διεθνές σκηνικό -ειδικά στη γειτονιά μας- γίνεται πλέον τόσο ρευστό που δεν ξέρουμε κυριολεκτικά τί μας ξημερώνει.

Πριν από λίγες ώρες έκλεισε μια σημαντική και «πλούσια» τουριστική αγορά για την Ελλάδα, αυτή του Ισραήλ, ενώ πάντοτε υπάρχει ο κίνδυνος ενός ευρύτερου προβλήματος από τις ταραχές στην ευρύτερη γειτονιά μας στη Μέση Ανατολή (άντε να δούμε και τις τιμές των καυσίμων, και όλα τα συμπαρομαρτούντα για να βγάλουμε τον τελικό λογαριασμό των επιπτώσεων, ενώ έχουμε ακόμα μέσα Ιουνίου).

Όχι Νικηταράς, όχι Χατζημάρκος, όχι Μητσοτάκης, όχι "Χ" ΄ή "Ψ" υποψήφιος στον ένα ή στον άλλο βαθμό, δεν μπορεί να είναι σίγουρος για κανέναν και για τίποτα,  από τι στιγμή που δεν γνωρίζει "τι τέξεται η επιούσα".

Άρα,  λογικό κι επόμενο, είναι όλοι οι προαναφερόμενοι να εργάζονται περισσότερο επικοινωνιακά με τις γνωστές ομάδες (ΨΑ) τους. Και στο μέτρο του δυνατού να προσπαθούν να κάνουν κάτι και για την δύσμοιρη καθημερινότητα του πολίτη, αφού είτε έτσι είτε αλλιώς ξέρουν και οι ίδιοι ότι κατά βάθος έχουν κριθεί "μετεξεταστέοι".

Μια από τα ίδια και οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι υποψήφιοι υποψήφιοι (από τη στιγμή μάλιστα που προκύπτουν πάνω από δύο εντός εκτός και επί τα αυτά, με νέο αουτσάιντερ από την άλλη άκρη του νησιού),

Το πολύ πολύ να βολιδοσκοπούν ή να φωτογραφίζονται στις καλοκαιρινές εκδηλώσεις ή μαζώξεις που δεν είναι και λίγες, περιμένοντας τα νεότερα από τα κεντρικά (κόμμα Σαμαρά και ποιοι θα προσχωρήσουν σε αυτό, εξελίξεις στην κεντροαριστερά κλπ).

Μέχρι τότε (μεγάλες διεθνείς αναταραχές να μην έχουμε μόνο) υπάρχει αρκετός χρόνος και χώρος για πολλές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ακόμα περισσότερος για ανάλογο σχολιασμό και τρολάρισμα... (Ακριβώς, όπως το είπε ο αείμνηστος Τέλης στον Κώστα στο πρωινό παγκάκι: "Προηγείται εις αλλόφρων και έπονται δεκάδες παράφρονες").