Οι μακρόθεν και οι εκ του σύνεγγυς «Προσπαθούν να τετραγωνίσουν τον κύκλο...»

Γιάννης Κιάρης

Όλα «κάτω από το χαλί» μια εντεινόμενη ενεργειακή κρίση που απειλεί να εκτροχιάσει τα πάντα στον κόσμο.

Μακάρι να είναι μόνο η ιδέα μας, αλλά με τη δυνατότητα των σύγχρονων προπαγανδιστικών μέσων οι πολιτικοί ταγοί (μακρόθεν και εκ του σύνεγγυς) δίνουν την εντύπωση ότι «προσπαθούν να τετραγωνίσουν τον κύκλο».

Από τα πιο μακριά λοιπόν αλλά που έχουν άμεσο αντίκτυπο στη ζωή μας (ενεργειακή κρίση που επηρεάζει άμεσα την ζωή μας, τουρισμό, μεταφορές, αγροτική παραγωγή κλπ) ο συνεχιζόμενος πόλεμος στο Ιράν και οι μεγαλοστομίες του Τραμπ και των συνεργατών του που φαίνεται ότι πιάστηκαν «κώτσοι».

Έχει γίνει σαφές πλέον ότι αυτός ο πόλεμος που ξεκίνησε θεωρητικά για να ρίξει το θεοκρατικό καθεστώς στο Ιράν και να εξαλείψει διά παντός την πιθανότητα να αποκτήσει πυρηνική βόμβα, εν τοις πράγμασι δεν πέτυχε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν ενισχύσει τη θέση τους και κρατούν τις τύχες της χώρας στα χέρια τους καθώς έχουν επικρατήσει οι πιο σκληροπυρηνικοί και αδιάλλακτοι, το δε πυρηνικό τους πρόγραμμα όχι μόνο έμεινε ανέγγιχτο, αλλά δεν μπαίνει καν στο τραπέζι των υποτιθέμενων διαπραγματεύσεων (το...μέγα ζητούμενο απ’ όλο τον πλανήτη είναι πλέον το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ) .

Έτσι, φτάσαμε πλέον να θεωρείται μείζον το έλασσον και να έχουν ξεχαστεί όλα τα άλλα που ήταν το διακύβευμα των πολεμικών συρράξεων.

Κι αυτό, όμως, είναι αμφίβολο ότι θα συμβεί σύντομα. Ακόμα κι αν υπήρχε κάποιου τύπου συμφωνία που θα επέτρεπε ξανά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα τόσο εκ μέρους των Ιρανών όσο και με την άρση του αποκλεισμού των Στενών από τις ΗΠΑ, όπως λένε οι διεθνείς αναλυτές, θα χρειαστούν μήνες για τη ναρκαλίευση και την επιστροφή στην προ του πολέμου κατάσταση... (Δηλαδή παρ' το αυγό και κούρευ'το που λέγαμε από την αρχή...)

Μητσοτάκης και κυβέρνηση από την άλλη, μετά την εκ των έσω κριτική για το «τσίρκο μεντράνο» (και λόγω διαφθοράς - μάλιστα η Κοβέσι ετοιμάζει τις επόμενες δικογραφίες - αλλεπάλληλων σκανδάλων, όπως και δημοσκοπικής αγκύλωσης), αφού «καλώπιασε» προηγουμένως (τετ α τετ) τους διαφωνούντες, παίζει φουλ «επικοινωνιακά» ως πανάκεια, τις προτάσεις για το Σύνταγμα.

Και ήδη όπως άρχισε να διαδίδει ο φιλοκυβερνητικό(τατο)ς τύπος, ιδανική περίοδος για πρόωρες εκλογές θεωρείται το προσεχές φθινόπωρο, μετά τα μπάνια το λαού, πριν τις νέες δικογραφίες της Κοβέσι και με την προαναγγελία της Γκιλφόιλ ότι έρχεται ο Τραμπ στην Ελλάδα... (ποιος τη χάρη τους...)

Μετά σου λέει η αντιπολίτευση δεν φτουράει μία... (περιμένοντας την ανακοίνωση της Καρυστιανού που έρχεται ως κάτι νέο και «απολιτίκ», γύρω στις 21 του Μάη από τη Θεσσαλονίκη), μας πως αφού αντί για μείωση κράτους- φόρων και με τους περισσότερους «σημιτικούς» η κυβέρνηση της έχει πάρει τη δουλειά... Αντί για μείωση κράτους-φόρων: νέα γραφειοκρατία, νέοι υψηλότεροι φόροι και μοίρασμα «σοσιαλιστικών» κουπονιών και άντε να βρεθούν εγχώρια εργατικά χέρια στις επιχειρήσεις, τον τουρισμό κ.α., με τα επιδόματα ίσα βάρκα ίσα νερά...

Η πολιτική στην πράξη - όπως θα έλεγε κι ο Κώστας - εργάζεται για τα συμφέροντα των πολύ λίγων, στραγγαλίζοντας τους μικρομεσαίου προκειμένου να ωφεληθούν οι μεγάλοι και ισχυροί. Από αυτούς υπάρχει το «δούνε και λαβείν», αυτούς εξυπηρετούν (παράδειγμα, η τιμή του ρεύματος, τα καρτέλ, η ιδιωτικοποίηση της υγείας, της παιδείας κλπ).

Και το κερασάκι της εβδομάδας: ο (υπό «διαβούλευση») προωθούμενος πολυδιαφημισμένος και αδρά χρηματοδοτούμενος (εκεί είναι όλο το «ζουμί») από το Ταμείο ανάκαμψης, πολεοδομικός σχεδιασμός.

Ο οποίος προβλέπεται να διαρκέσει ακόμα λέει 12-18 μήνες μαζί με τη διαβούλευση. Άρα, για να «μιλάμε κανονικά», μετά τις εκλογές (χρειάζεται μια τρίτη τετραετία, και άντε να πιάσει αυτοδυναμία με την πρόθεση ψήφου βία στο 22-25%) προκειμένου να ισχύουν όλα όσα αναφέρονται («Αν δεν δούμε μέσα στο 2026 τις πρώτες μελέτες  να προχωρούν και να γίνουν Προεδρικά Διατάγματα για να αξιολογηθούν από το ΣτΕ, τότε το ΥΠΕΝ στην πράξη θα έχει αποτύχει», προειδοποιεί ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός)

Οι δε δύο προϋποθέσεις για να χτίσεις στα εκτός σχεδίου ακίνητα, είναι η συμβατότητα της χρήσης γης με τον πολεοδομικό σχεδιασμό και η ύπαρξη προσώπου σε αναγνωρισμένο κοινόχρηστο δρόμο. Η απουσία οποιασδήποτε εκ των δύο καθιστά το ακίνητο μη οικοδομήσιμο.

Ευρωπαϊκό χρήμα, ελληνική γραφειοκρατία και «πολύχρωμες» ιδέες...

Σαν το «πολύχρωμο» (woke) πρόγραμμα της Μιχαηλίδου, ένα πράγμα το οποίο εντάσσεται στο έργο «Ευαισθητοποίηση της Διαφορετικότητας στους Χώρους Εργασίας», στο πλαίσιο του «Ελλάδα 2.0» προϋπολογισμό Ταμείου στα 10.981.500 ευρώ...Την ίδια ώρα, μικρομεσαίες επιχειρήσεις πνίγονται από φορολογία, ασφαλιστικές εισφορές, ενεργειακό κόστος και γραφειοκρατία..

Σύμφωνα, με όλες τις πρόσφατες αποστασιοποιημένες αναλύσεις, πολλοί παρατηρητές μιλούν για υπαρκτό πολιτικό κενό στην Ελλάδα, κυρίως λόγω της αυξημένης αποστασιοποίησης των πολιτών και της αδυναμίας των κομμάτων να εκφράσουν πειστικά τις κοινωνικές ανάγκες. Το κενό αυτό αποδίδεται στην ακρίβεια και τις κοινωνικές ανισότητες, στη θεσμική φθορά και τη μειωμένη εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη.

Μέσα σε αυτή την κατάσταση (αφήσαμε απ' έξω αυτή τη φορά Δήμο και Περιφέρεια που προσπαθούν κι αυτοί φιλότιμα είναι αλήθεια από την πλευρά τους, όπως έχουμε ξαναγράψει να «τετραγωνίσουν τον κύκλο» ασχολούμενοι με τα επουσιώδη και αφήνοντας τα βασικά, για «προεκλογικούς λίθους και... κορδέλες») , ο Κώστας και ο Όμιλος αναζητούν θεραπεία με «εθελοντές» υποψήφιους Δήμαρχο και Δημοτικούς συμβούλους...

«Οι οποίοι -άκουσον άκουσον-  υποψήφιοι και άρα εκλεγμένοι σύμβουλοι, θα πρέπει να συμφωνήσουν ότι δεν θα διορίζονται Αντιδήμαρχοι και Πρόεδροι των οργανισμών ούτε θα εμπλέκονται στην διοίκηση των υπηρεσιών. Άρα ούτε θα αμείβονται...

Και αυτό γιατί η εμπλοκή τους στην εκτελεστική εξουσία και την διοίκηση των υπηρεσιών και μάλιστα κατ’ εξουσιοδότηση του Δημάρχου νοθεύει την διάκριση των εξουσιών αποδυναμώνοντας την ευθύνη τους στη λήψη των αποφάσεων και στον έλεγχο της υλοποίησης τους.

Αποφάσεων, την υλοποίηση των οποίων θα έχει αποκλειστικά ο, από τον νόμο, προϊστάμενος όλων των υπηρεσιών Δήμαρχος».

Και αν υποθέσουμε ότι βρεθεί ένας τέτοιος υποψήφιος Δήμαρχος (έτσι κι αλλιώς τον μισθό του τουλάχιστον αυτός θα τον παίρνει, ε στο πλαίσιο της ευθύνης υλοποίησης των αποφάσεων θα υπάρχει και κανένα "τυχερό") τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους (αν δεν μιλάμε για συγγενείς, φίλους του Ομίλου λόγω παλιών υποχρεώσεων κλπ) που θα τους βρει;

Γιατί αν τους βρει από την κοινωνία -κόντρα σε όσα περιγράψαμε παραπάνω- τότε μιλάμε πια για πραγματικό... «τετραγωνισμό του κύκλου» (κανονικό θαύμα δηλ. σε καλοκαιρινό παγκάκι, που θα λεγε κι ο Δελαστίκ).