TO BIOΛΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗ

TO BIOΛΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗ

 

Στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής, έγινε χθες 30/7/2025 η παρουσίαση του βιβλίου του Κωνσταντή Σκανδαλίδη «Το βιολί του παπα-Γιώργη».

Η επιτυχία ήταν χωρίς προηγούμενο. Ένα ποίημα που γράφτηκε από τον υπογράφοντα σε χρόνο παλαιότερο προς τιμή του παπα-Γιώργη είναι αυτό που ακολουθεί. Η δημοσιοποίησή του, έστω δια του τύπου φρονώ ότι αποτελεί οφειλόμενη τιμή στον μοναδικό ιερωμένο παπα-Γιώργη.

 

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗ

 

***********

 

Περαστικός προσκυνητής, στην πλάκα σου στέκω.

Τάφος ταπεινός. Γλυκύτατη η ματιά σου, αιώνια εκπέμπει

αγάπη Ναζωραίου.

 

****

 

Λένε πως όλοι είμαστε παιδιά του. Μα συ, Ιωσήφ.

Αλλιώς πώς να ‘ρμηνέψω το χάδι των ματιών

και της πεντογαλήνης σου τον μισεμό;

 

****

 

Δραπέτης ο νους μου, πίσω ολοταχώς.

Πενήντα χρόνια τόσα. Τρυφερό μου παρελθόν.

 

****

 

Τότε που τα πρησμένα ασκιά χοχλάκιζαν,

για να μας μεταδώσουν κούφια λόγια.

 

****

 

Τότε που εσύ συγκλόνιζες τα μάρμαρα, με

ρέκβιεμ το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…».-

 

****

 

Τότε που τα ασπόνδυλα πρωτόνειρά μας,

στις σχάσεις των μαρμάρων κούρνιαζαν,

σαν τρομαγμένα τερετίσματα πουλιών.

****

Πες μας Αλήθεια γέροντα, πώς του λευϊτη

την σεμνότητα και του ανδρός

 

την περηφάνεια γήτεψες;

****

Μ’ αν πρέπει να’ ρμηνέψωμε, αυτό το μεγαλείο,

μια μόνο απάντηση χωρεί.

Αγαπημένος Ιωσήφ. Μικρός Χριστός. Μικρός Θεός.

 

****

 

Γιατί το φωτοστέφανο του μεγαλείου σου,

αέναος πυρσός, αθάνατε πατέρα παπα-Γιώργη.

 

Γιάννης Κασιώτης