Ο ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΟΡΕΣΜΟΣ, Η ΑΦΑΛΑΤΩΣΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ

Στον απόηχο της συζήτησης του τοπικού πολεοδομικού σχεδίου Κω

Για την βιαστική διαδικασία παρουσίασης και η προχειρότητα του περιεχομένου της πρότασης του ΤΠΣ ΚΩ- ΝΙΣΥΡΟΥ είναι πασιφανής και αυτό αποδεικνύεται από τα κείμενα παρατηρήσεων που έχουν σταλεί στην πλατφόρμα του Υπουργείου και στον τοπικό τύπο. Θα σχολιάσουμε 2 θέματα που τέθηκαν στην παρουσίαση που πέρασαν απαρατήρητα.

--- Στα κείμενα που παρουσιάστηκαν και πιστοποιούσαν την υπέρβαση όλων των δεικτών που προσδιορίζουν την τρέχουσα τιμή της φέρουσας ικανότητας (Φ.Ι.) του νησιού. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση της κ. Επάρχου και της προέδρου της Ένωσης Ξενοδόχων που αμφισβητώντας το πληθυσμιακό κριτήριο βάσης του σχεδίου που ήταν ενα απο τα κριτήρια του δείκτη Φ.Ι. Υποστήριξαν ότι αν αυτό αλλάξει και αν γίνουν και κάποια έργα υποδομής τότε υπάρχουν πολλά περιθώρια τουριστικής ανάπτυξης! Όμως αγνοήσαν την παρατήρηση των μελετητών ότι: (προσέξτε!) πάρα το ότι έχουμε την μεγαλύτερη αναλογία Τουριστών προς Ντόπιο Πληθυσμό τα δηλωθέντα εισοδήματα μας είναι κάτω από τον μέσο όρο της Ελληνικής Κοινωνίας!!! Τι σημαίνει αυτό; Μήπως το ότι η επέκταση της τουριστικής εκμετάλλευσης του νησιού που ακολουθούμε τυφλά δεν οδηγεί στην βελτίωση των εισοδημάτων και της ζωής των γηγενών; Μήπως το τοπικό εισόδημα αναπτύσσεται με μικρότερους βαθμούς από αύξηση του κόστος ζωής; Ποιον ωφελεί η παραπέρα τουριστική ανάπτυξη πέραν της εξυπηρέτησης των επιχειρηματικών ομίλων; Ο τουρισμός και ο σημερινός κορεσμός και η αλλαγή προτύπου τουριστικής ανάπτυξης μπαίνει με πολλούς όρους! Η ανάπτυξη της κοινωνίας και του νησιού είναι κάτι πολύ ποιο σύνθετο και πολύ ποιο απαιτητικό από της πρόταση του ΤΠΣ! Η απλή προσθήκη ξενοδοχειακών επιχειρήσεων αλλά και το αντίθετο η απαγόρευσης τους πρέπει να ειπωθούν μέσα από μια νέα πολιτική.

--- Το δεύτερο θεμα είναι η θέση που διατύπωσε ο κ. Περιφερειάρχης ο οποίος θέλοντας να ξεπεράσει τον σκόπελο του κορεσμού και να βγάλει από την συζήτηση την ανησυχία του κόσμου για το νερό, μας είπε ότι δεν υπαρχει πρόβλημα! Ήδη, μας είπε, έχει κάνει αφαλατώσεις σε μια σειρά νησιά του Ν. Αιγαίου και εγγυήθηκε την ύπαρξη κεφαλαίων που μπορούν να στηρίξουν ένα μοντέλο τοπικής ζωής με αφαλατώσεις. Μάλιστα αμφισβήτησε τις άλλες μεθόδους αντιμετώπισης του προβλήματος όπως φράγματα και μεταφορά νερού, εμπλουτισμό υπογείου ορίζοντα κλπ (αλήθεια τότε κ. Π. πως δικαιολογείται τότε η δαπάνη 500.000 ευρώ για την μελέτη φράγματος στον Μία ποταμό;) Τι σημαίνει εξασφάλιση ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων στην ταραγμένη εποχή μας;

---Παρακολουθώντας την συζήτηση αντιμετώπισης του ιδίου προβλήματος στην Κύπρο, μεταφέροντας εδώ την προσέγγιση που κάνουν εκεί, (χωρίς να μπούμε σε λεπτομερειες) η κατασκευή μιας μονάδας αφαλάτωσης, ο μηχανολογικός εξοπλισμός και οι σωληνώσεις που θα απαιτηθούν μαζί με το κόστος λειτουργίας της μονάδας δίνουν εάν μέσο κόστος παραγωγής ποσίμου νερού 4-5 ευρώ ανά κυβικό. Αυτό σημαίνει μια προσθετή επιβάρυνση 4-5 ευρώ ημερησίως για μια 4-μελη οικογένεια (με μέση ημερήσια κατανάλωση 200-300 λίτρα το άτομο). Έξοδο 120 -150 ευρώ τον μήνα και 1440-1600 ευρώ ετησίως δηλ. ένας εργατικός μισθός. Αυτή την τεράστια επιβάρυνση θα την υποστούμε αν δεν εφαρμοστεί μια πολιτική νερού. Η πολιτική οφείλει να μεταθέσει το πρόβλημα στο μέλλον αφού το κόστος θα μειωθεί με βάση την επιστημονική εξέλιξη στις αφαλατώσεις. Αν πρέπει να πάμε σε αφαλατώσεις θα πρέπει από τώρα να υποχρεωθούν οι μονάδες των 500 και 1000 κλινών να υποχρεωθούν σταδιακά στην αντικατάσταση νερού των ανεξέλεγκτων γεωτρήσεων τους με μονάδες αφαλάτωσης. Να δημιουργηθεί ένας τοπικός φόρος συγκέντρωσης χρήματων που θα χρηματοδοτήσει τις εναλλακτικές λύσεις νερού. Ας μην ξεχνούμε ότι η οδηγία νερού της ΕΕ 60/2000 υποχρεώνει δημοτική- περιφερική- κρατική αρχή την κοστολόγηση του νερού με στόχο την αυτοχρηματοδότηση της βιωσιμότητας του.

--- Εάν τρίτο θέμα που δεν συζητούμε αφορά τον ευαίσθητο τομέα της κοινωνικής συνοχής με ορούς ενωτικούς αφού έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα εργατικού δυναμικού. Το υπάρχων τοπικό μοντέλο δημιούργει νέα προβλήματα. Το ΙΚΟΣ για παράδειγμα έχει ενοικιάσει τα περισσότερα ενοικιαζόμενα δωμάτια στο Καμάρι οπού στεγάζει πάνω από 300 εργαζομένους έχοντας αλλάξει την λειτουργία του Καμαρίου από παραθεριστικό οικισμό σε εργατο-γειτονιά, χωρίς αυτό να είναι κακό . Τίθενται ζητήματα ενσωμάτωσης, προσαρμοστικότητας και άμβλυνσης πολιτισμικών διάφορων. Το να μπει φραγμός για μερικά χρόνια στην επεκτατική τουριστική ανάπτυξη που ζούμε είναι ζωτικό τοπικό ζήτημα που το ΤΠΣ δεν αντιμετωπίζει.

---Τα σημεία δείχνουν ότι ‘’αρμενίζουμε στραβά’’ και την κύρια ευθύνη έχουν οι σημερινοί ‘’καπετάνιοι’’! Το θεμα της αλλαγής του προτύπου οικονομικής ανάπτυξης δύσκολα μπορεί να υπηρετηθεί απο το κυρίαρχο πολιτικό προσωπικό στην περιοχή μας.

Νικος Μυλωνας