Μια μακρά διαχρονική αλυσίδα δωρεών στο Αναισθ/γικό τμήμα και Ιατρείο Πόνου που τιμά και (εκ)τιμάται

Γράφει η Έλλη Καρανίκα Συντονίστρια Διευθύντρια Αναισθ/κού τμημ. & Ιατρείου Πόνου ΓΝΚΥΚΩ

Με ευκαιρία την παρουσίαση των πρόσφατων δωρεών στο Αναισθησιολογικό τμήμα και στο Ιατρείο Πόνου του Νοσοκομείου μας (19/3) θα ήθελα να κάνω μια επιγραμματική αναδρομή στις πιο σημαντικές δωρεές, υψηλού συνολικού κόστους, που πραγματοποιήθηκαν στην διάρκεια της θητείας μου μέχρι σήμερα, ειδικά στα παραπάνω τμήματα όπου έχω την τιμή να προΐσταμαι επί σειρά ετών- και να ευχαριστήσω δημοσίως όσους ανταποκρίθηκαν στα κατά καιρούς αιτήματά μου (και ήταν πολλά!). Διαρκής στόχος παραμένει η εφαρμογή σύγχρονων τεχνικών, η πλήρωση επιστημονικών πρωτόκολλων και η κάλυψη των προδιαγραφών ασφάλειας και ποιότητας στην αναισθησία, με την πολύτιμη συνεργασία των δύο Συναδέλφων μου και του εξαιρετικού νοσηλευτικού Προσωπικού του τμήματός μου.

Όσο κι αν μπορεί και υποχρεούται το κράτος να καλύπτει ανάγκες νοσοκομειακού εξοπλισμού, η αυθόρμητη δωρεά των Πολιτών δεν είναι μια απλή δωρεά, είναι μια κατάθεση ψυχής! Είναι η συνέχεια μιας παράδοσης που ξεκινά από τη Αρχαία Ελλάδα, όπου οι Πολίτες στήριζαν το κοινό καλό με χορηγίες. Μέσα από την γενναιοδωρία των σύγχρονων δωρητών, αυτή η παράδοση ζει. Τους ευχαριστούμε που κρατάνε αυτή την αλυσίδα ανθρωπιάς ζωντανή. Όμως οι ευχαριστίες μου αφορούν όχι μόνο την σημαντική υλικοτεχνική υποστήριξη στα Ιατρικά τμήματα που διευθύνω, αλλά κυρίως για την απόλυτη εμπιστοσύνη και την πλήρη ελευθερία έρευνας αγοράς από τους δωρητές αφήνοντάς μου αποκλειστικά την επιλογή των προτεινόμενων συσκευών, πολλές απ΄ αυτές σεβαστού κόστους Η στάση αυτή αποτελεί για μένα ευθύνη και προσωπική δέσμευση για συνεπή προσήλωση στον παραπάνω στόχο και σταθερή συμβολή στην κοινή προσπάθεια όλης της νοσοκομειακής κοινότητας για την καλύτερη δυνατή φροντίδα των ασθενών.

Θεωρώ ηθική υποχρέωσή μου να αναφέρω μερικές από τις σημαντικότερες δωρεές διαχρονικά στην διάρκεια της θητείας μου με στόχο τον διαρκή εκσυγχρονισμό του Αναισθησιολογικού τμήματος, του πρώτου μικρού επαρχιακού νοσοκομείου που κάλυπτε τις (τότε)θεσπισμένες   βασικές προδιαγραφές λειτουργίας (κατά Harvard). Να τονιστεί ότι όλες οι αγορές -δωρεές έγιναν πάντα απ΄ ευθείας από τους δωρητές χωρίς την μεσολάβηση της γράφουσας ή του νοσοκομείου.

Αναφέρω ενδεικτικά τις πρώτες δωρεές από τις Εταιρείες Vitex του Νισύριου Γ. Γιαννίδη και την Ιντερμπετόν Κω και αργότερα την ΜΚΟ Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος και σε τοπικό επίπεδο την Λέσχη Lions Club Kos (αναπνευστήρας διακομιδών) κ.α. Ακολούθησαν πολλές δωρεές που επειδή αφορούσαν διάφορα αναλώσιμα υλικά ή μιας χρήσεως μικροσυσκευές δεν καταγράφηκαν στο αρχείο δωρητών του τμήματος.

Στην πανδημία κόβιτ η Τοπική Αυτοδιοίκηση   ανταποκρίθηκε άμεσα σε σχετικά αιτήματά μου και προχώρησε σε δωρεά φορητού αναπνευστήρα - συσκευών High Flow (Δήμος Κω, Περιφέρεια Ν. Αιγαίου αντιστοίχως), όπως επίσης και πέραν των Θεσμικών Φορέων, πολλοί εθελοντικοί σύλλογοι εκτός Κω ακόμη και διεθνείς ΜΚΟ.

Με την έναρξη εφαρμογής των χημειοθεραπειών σε ογκολογικούς ασθενείς από το Ιατρείο Πόνου με ευθύνη της γράφουσας και την αμέριστη βοήθεια του Νοσηλευτικού προσωπικού της Παθολογικής κλινικής ακολουθεί μια περίοδος έντονης ευαισθητοποίησης της τοπικής κοινωνίας και πρόθυμης διάθεσης για ανακούφιση του πόνου των καρκινοπαθών. Αναφέρω τις πρώτες δωρεές στο Ιατρείο Πόνου φορητών συσκευών αναλγησίας   από τις οικογένειες   του Σωτήρη Βορριά και της Συναδέλφου Μαρίας Ξενικού - στην μνήμη των αγαπημένων τους που έφυγαν με αξιοπρέπεια νικημένοι από τον καρκίνο. Με την ίδια ευαισθητοποίηση κινήθηκε φέτος και ο κ. Γ. Πασσανικολάκης και με την συνδρομή του Ομίλου Αθλοπαιδιών Κω δώρισε στο Ιατρείο Πόνου μια αντίστοιχη σύγχρονη συσκευή στη μνήμη του πατέρα του, για την ανακούφιση από τον πόνο των καρκινοπαθών.

Στις πρόσφατες δωρεές στο Τμήμα μου, ανήκει και ο αναβαθμισμένος φορητός αναπνευστήρας Drager plus 3000 για τις ασφαλείς διακομιδές διασωληνωμένων ασθενών και αξίζει να επισημανθεί η πρόθυμη ανταπόκριση του Προέδρου του Δ.Σ. Ομίλου Μήτση του κ. Μακαρέζου που δημοσίως ευχαριστώ για την άψογη συνεργασία. Κι ένας σχολιασμός: Ερωτήθηκα από τον ίδιο αν απευθύνθηκα στην Ένωση Ξενοδόχων Κω για δωρεές προς στο νοσοκομείο. Πράγματι, αυτό είχε γίνει αρκετές φορές διαχρονικά. Τελευταία φορά προ μηνών απευθύνθηκα κατ΄ επανάληψη σε μερικά από τα μεγαλύτερα ξενοδοχειακά συγκροτήματα του νησιού (Robinson club, Lagas village κ.α) ως Διευθύντρια Ιατρικής Υπηρεσίας, με την συναίνεση της διοίκησης, για την διερεύνηση πιθανής οικονομικής συμβολής των στην ανακαίνιση του προαύλειου συγκροτήματος οικίσκων προκειμένου να γίνει μεταφορά όλης της διοικητική υπηρεσίας και αποσυμφόρηση του νοσοκομειακού χώρου, προς διευκόλυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών του.

Ούτε καν από αστική ευγένεια δεν δόθηκε έστω και η αρνητική απάντηση για τυπικούς επικοινωνιακούς λόγους. Δεν ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν δωρεά, κανένας Πολίτης ή φορέας δεν υποχρεούται. Κατά την γνώμη μου, η παθητική, απαξιωτική σιωπή πιθανόν αδικεί το κοινωνικό κι επαγγελματικό προφίλ της επιχείρησης. Στην τουριστική περίοδο, όμως, συχνά το νοσοκομείο και οι γιατροί γινόμαστε   αποδέκτες παραπόνων για ελλιπείς νοσοκομειακές υπηρεσίες προς τους τουρίστες πελάτες των αποδίδοντάς μας την ευθύνη. Όλοι μπορούμε να συμβάλουμε στην βελτίωση του παρεχόμενου τουριστικού προϊόντος  αναλόγως το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό status μας. Και κρινόμαστε αναλόγως. Η νοηματοδότηση της αναφοράς, προφανής.

Την τελευταία διετία ευτύχησα προσωπικά να δω την πραγματοποίηση του αιτήματός μου προς το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, δεδομένου ότι εκκρεμούσε απραγματοποίητο σε συνεχή ΕΣΠΑ. Το αναισθησιολογικό τμήμα εξοπλίστηκε με δύο σύγχρονα αναισθησιολογικά μηχανήματα (αξίας >55.000 ευρώ) αναβαθμίζοντας τις παρεχόμενες υπηρεσίες του. Ειδική αναφορά πρέπει στον Σύλλογο Έχε γεια στον Καρκίνο που θεωρείται πλέον σταθερός χορηγός του Ιατρείου Πόνου και όχι μόνο. Αναφέρω ενδεικτικά τις σημαντικότερες πρόσφατες δωρεές του: φορητό υπέρηχο FAST για διάγνωση απειλητικών αιμορραγιών, αντλία συνεχούς έγχυσης φαρμάκων, συντήρηση του κλιβάνου όπου γίνονται οι χημειοθεραπείες, δύο συσκευές BIPAP   για την αναπνευστική υποστήριξη ασθενών με καρκίνο πνεύμονα αλλά και καρδιολογικών, ΧΑΠ ασθενών κ.α. και τελευταία δωρεά βίντεο λαρυγγοσκοπίου φωτεινής δέσμης για χρήση σε γενική αναισθησία, που μόλις κυκλοφόρησε στην ελληνική αγορά. Στην ενδεδειγμένη διεγχειρητική παρακολούθηση του ασθενή συμβάλει και η δωρεά της κ. Μαρίας Βασιλειάδη   με νευροδιεγέρτη συνεχούς καταγραφής, συσκευής για έλεγχο της μυοχάλασης του αναισθητοποιημένου ασθενή.

Ως προέκταση των Επειγόντων στο ισόγειο και προκειμένου να αντιμετωπίζονται εκεί τα κρίσιμα περιστατικά ώστε να μην αναστέλλεται στον ίδιο χώρο η διαχείριση των λιγότερο σοβαρών περιστατικών λειτουργία, διαμορφώνεται Θάλαμος Αναζωογόνησης (RESCUSITATION) ένα αίτημα που αιωρούνταν απραγματοποίητο επί σειρά ετών. Για τον αναγκαίο εξοπλισμό τις ευχαριστίες και την εκτίμησή μου στον κ. Ελπιδοφόρο Άμαλλο (Mastichari beach Hotel) που άμεσα προέβη στην αγορά χειρουργικής κλίνης μικροεπεμβάσεων/φορείου, αρθρωτού επιτοίχιου χειρουργικού προβολέα, αυτόνομης αναρρόφησης κ.α.

Ευχαριστίες οφείλω και σε όσους κατά καιρούς παρείχαν πρόθυμη στήριξη σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες ιατρικής ευθύνης μου, καλύπτοντας έξοδα μετακίνησης/φιλοξενίας σε Εκπαιδευτές, Ομιλητές (κ.κ. Πουλιού, Σβύνου, Τριανταφυλοπούλου, Τυρινόπουλο κ.α.).

Κλείνοντας την ενδεικτική διαχρονική αναφορά στις δωρεές προς τα τμήματα ευθύνης μου, από άτομα ή συλλογικότητες, θα ήθελα να ευχαριστήσω την 8χρονη μαθήτρια Στεφανία Στούππου του 4ου δημοτικού σχολείου και την κ. Χότζα Ντίνα του κομμωτηρίου SHE γιατί ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα του Ιατρείου Πόνου, δίνοντας δυο κοτσίδες για τον γυναικείο Σύλλογο «Άλμα Ζωής» που υποστηρίζει την προμήθεια περουκών σε καρκίνο μαστού μετά από χημειοθεραπεία.

Εύχομαι οι νεότεροι Συνάδελφοι να αξιοποιήσουν τις δωρεές που προσδίδουν επιστημονική εγκυρότητα και ασφάλεια στον εργασιακό μας χώρο και να τις αυξήσουν. Οι δωρεές προς το νοσοκομείο μας έγιναν θεσμός. Όμως, «Οι θεσμοί αντέχουν μόνο όσο αντέχουν τα ήθη που τους στηρίζουν», υποστήριζε ο ιστορικός Τοκβίλ. Να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Συμπολίτες μου για τη διαχρονική στήριξη αυτών των ηθών και να ευχηθώ μακρόχρονη συνέχιση, με συνεχώς περισσότερους στρατευμένους στον «αγώνα τον καλόν» για μια πιο ανθρώπινη κοινωνία...